Pierwszym problemem, przed którym staje tworzący taktykę jest wybór ustawienia zespołu na boisku. Po części powinno ono być zdeterminowane umiejętnościami graczy, których ma się do dyspozycji. Każda bowiem taktyka opiera się na zawodnikach.
Podstawowych wariantów ustawienia jest kilka i najprostszym, a jednocześnie skutecznym, sposobem na stworzenie własnej taksy jest modyfikacja któregoś z tych wariantów. Różnią się one od siebie przede wszystkim liczbą zawodników w poszczególnych formacjach. Najpopularniejsze to różne odmiany 4-4-2 i 3-5-2 (tu zaliczam także CeeMowe 5-3-2, ponieważ boczni DM, to jakby nie było także pomocnicy).
Jeśli modyfikujemy tylko oryginalną taktykę, to cała praca sprowadza się do odpowiednich zmian w indywidualnych i drużynowych ustawieniach, ewentualnie do drobnej korekty ustawienia na boisku. Polecenia dla poszczególnych pozycji powinny uwzględniać umiejętności graczy, których zamierzamy na tych pozycjach postawić. Jeśli nasz lewy obrońca jest szybki i nieźle drybluje, to można mu z powodzeniem włączyć Forward Runs i Run With Ball. Wszystko zależy od tego jakiego gracza chcemy na tej pozycji postawić. Już sam wybór ustawienia powinien uwzględniać naszych zawodników. Jeśli największą gwiazdą drużyny jest klasyczny prawy skrzydłowy, to dobrze by było grać taktyką ze skrzydłami, bowiem wtedy będziemy mogli w pełni wykorzystać jego umiejętności. Oczywiście nie można patrzeć tylko na umiejętności graczy - nie może być to jedyne kryterium. Taktyka powinna być uporządkowana i zapewniać równowagę we wszystkich strefach boiska. Dobrze jest także zachować symetrię między prawą a lewą stroną.

Inaczej sprawa wygląda gdy chcemy stworzyć nowe ustawienie zupełnie od podstaw. Tu najważniejszy jest pomysł. Potrzebny nam jest ogólny koncept o tym jak taktyka ma działać i co ma być jej mocną stroną. Powiedzmy, że chcemy stworzyć takie ustawienie, które pozwoli nam dominować w środku pola, będzie ofensywne, a jednocześnie zapewni odpowiednie wsparcie defensywie. Zdecydujemy się na wariant 3-5-2. Trójka obrońców będzie grała w linii i próbowała łapać przeciwników na spalony. To, czy boczni obrońcy będą kryć indywidualnie, czy strefowo na razie zostawmy. Zależy to bowiem od współczynników graczy. Jeśli mają wysokie Marking i nie ustępują zbytnio w szybkości napastnikom rywala to powinni kryć indywidualnie. W przeciwnym razie należy ustawić im krycie strefowe, co pozwoli im asekurować się wzajemnie. W pomocy pięciu graczy da nam wystarczającą siłę uderzeniową. Skrzydłowi powinni być szybcy i wytrzymali, bowiem będą oni potrzebni zarówno w ataku (mogą próbować dośrodkowań w pole karne) jak i w defensywie (powinni wspomagać obrońców w pilnowaniu ofensywnie grających bocznych obrońców lub skrzydłowych przeciwnika). Środek pola musi być naszym najsilniejszym punktem umożliwiającym spokojne prowadzenie gry. Wystarczy do tego celu dwóch pomocników, trzeci natomiast przesunięty będzie do przodu na pozycję AM i będzie wspomagał napastników. Dwójce środkowych można ustawić strzały z daleka (Long Shots), jeśli tylko ich współczynniki na to pozwalają, lub też kazać im puszczać prostopadłe piłki do napastników (Try Through Balls). Ofensywny pomocnik powinien być graczem w miarę możliwości wszechstronnym i uniwersalnym, gdyż często będzie dochodził do piłki i albo obsługiwał ostatnim podaniem napastników, albo sam kończył akcję. Duża odległość między liniami obrony i pomocy z jednej strony może być przydatna (ułatwia granie ofsajdami), a z drugiej może być źródłem traconych bramek (brak asekuracji). Rozwiązaniem będzie przesunięcie całej linii obrony do przodu na ekranach Without Ball. Krok ten rozwiąże w pewnym stopniu nasze problemy i dodatkowo skróci i zagęści pole gry utrudniając przeciwnikowi rozgrywanie piłki. O ataku niewiele można powiedzieć. Dwójka napastników powinna sobie bezproblemowo radzić, zwłaszcza, że wsparcie jakie otrzymują z linii pomocy jest naprawdę poważne (pięcioosobowa pomoc zapewni im odpowiednią ilość zagrań w pole karne). Teraz pozostanie nam już tylko odpowiednie dobranie ustawień indywidualnych do umiejętności naszych zawodników oraz określenie ogólnych wytycznych. Jeśli mamy dobrych technicznie graczy to możemy spróbować gry krótkimi podaniami. Jeśli nie, lepiej grać zagraniami bezpośrednimi (Direct). Zresztą, to, przynajmniej w moim przypadku, często bywa przedmiotem zmian i w zasadzie w praniu wyjdzie, jaki wariant lepiej się spisuje.
Taktykę już mamy, ale to nie znaczy, że to już koniec. Teraz dopiero zaczyna się długa i żmudna praca polegająca na dopieszczaniu naszego dzieła. Musimy je przecież sprawdzić w praktyce i jeśli coś nie będzie działało po naszej myśli, odpowiednio to skorygować. Jeżeli na przykład uznamy, że mamy trudności ze zdobywaniem goli, to możemy kazać grać skrzydłowym bardziej ofensywnie (strzałki do przodu) itp. Wszystko to zależy już jednak od konkretnego zespołu, zawodników i przeciwników.

W zasadzie to tyle. Prawda, że proste ? Nie pozostaje teraz nic innego jak zabrać się do tworzenia swego dzieła, które pokaże wszystkim na boiskach całego świata, kto jest najlepszym menedżerem. Pamiętajcie tylko o jednej rzeczy. Jeśli zaczyna wam nie iść, nie zrażajcie się i nie rezygnujcie od razu ze swojej taktyki. Bardzo często wystarczy tylko zmienić kilka szczegółów, aby zwycięstwa znów do Was wróciły, czego sobie i Wam życzę. Powodzenia!