W CeeMie istnieje możliwość wydawania indywidualnych instrukcji poszczególnym zawodnikom. Aby to zrobić należy na ekranie taktycznym kliknąć prawym przyciskiem myszy na nazwisku wybranego gracza. Otworzy się okienko, w którym możemy wydać temu graczowi dotyczące tylko niego instrukcje.

1. Passing, czyli rodzaje podań.
Rodzaje podań opisałem już w poradniku dotyczącym ustawień drużynowych (dział Porady -> Instrukcje dla drużyny...), więc nie będę tu tego wszystkiego powtarzał. Jedyną nowością, która pojawia się w menu ustawień indywidualnych jest opcja Team, która oznacza, że gracz będzie zachowywał się tak, jak ustawiono w instrukcjach drużynowych.

2. Tackling, czyli walka o piłkę.
I ten aspekt został dokładnie opisany w tekście dotyczącym instrukcji drużynowych, więc zainteresowanych odsyłam do tamtego poradnika. Podobnie jak w przypadku podań, i tu jedyną nowością jest opcja Team.

3. Pressing, czyli nacisk na przeciwnika.
To również opisane jest w poradach dotyczących ustawień drużynowych.

4. Pass To, czyli podania do...
Opcja ta określa w jakie strefy boiska powinien podawać wybrany zawodnik. Można polecić mu, aby zagrywał na lewo (Left), na prawo (Right) do środka (Center), albo pozostawić mu wolny wybór (R/L/C). Ustawienie zawodnikowi określonego obszaru podawania (albo Left, albo Right, albo Center) może być użyteczne w przypadku, gdy nie jest on zbyt kreatywnym graczem. Ja używam czasami tego ustawienia w przypadku bocznych obrońców. Np. prawemu obrońcy ustawiam Right, dzięki czemu kieruje on podania wzdłuż linii bocznej boiska do skrzydłowego.

5. Set Pieces (A) i (D), czyli stałe fragmenty gry w ataku (A) i obronie (D).
Tu mamy możliwość ustawienia, czy w przypadku stałego fragmentu gry zawodnik ma iść do przodu (Forward), zająć normalną dla siebie pozycję (Normal), czy też cofnąć się i zostać z tyłu (Back). Jest to bardzo przydatna opcja. W przypadku stałych fragmentów gry w ataku polecam ustawienie środkowym obrońcom Forward, aby szli pod bramkę przeciwnika. Zdaje to egzamin najczęściej w przypadku rzutów rożnych, gdyż wtedy wysocy gracze (a środkowi obrońcy najczęściej są, lub powinni być, wysocy) mają szansę na strzelenie bramki głową. Jednocześnie w przypadku defensywnych stałych fragmentów dobrze jest jeśli dobrze grający głową gracze naszych przednich formacji cofną się pod własną bramkę (ustawienie Back).

6. Free Role, czyli rób co chcesz.
Włączenie tej opcji powoduje, że zawodnik robi co chce. Jest takim wolnym elektronem, który nie ma określonych jakichś konkretnych zadań. Aby jednak taki gracz przyniósł jakikolwiek pożytek drużynie musi być on zawodnikiem wysokiej klasy. Powinien być kreatywny, umieć kierować grą (Creativity, Decisions, Passing, Flair), potrafić wziąć na siebie odpowiedzialność w krytycznych sytuacjach itp. Powinien być także dobrze wyszkolony technicznie (Technique) oraz mieć dobry przegląd pola (Anticipation, Off the Ball). Rolę wolnego elektrona będą, jednym słowem, dobrze spełniali tylko ci najlepsi. Ci, którzy potrafią jednym genialnym zagraniem zmienić oblicze meczu. Może to być Zidane, może Rivaldo, może także Figo.

7. Forward Runs, czyli bieganie do przodu.
Ustawienie to określa, czy zawodnik ma biegać do przodu i wychodzić na pozycję w przypadku, kiedy Twoja drużyna posiada piłkę. Jest to bardzo użyteczna opcja pozwalająca zwiększyć liczbę graczy pod bramką przeciwnika. Ja ustawiam ją zwykle bocznym obrońcom, którzy po przejęciu piłki przez partnerów biegną do przodu przyjmując rolę skrzydłowych. Ważne jest, aby gracze, którym ustawimy tę opcję potrafili się dość szybko poruszać po boisku (Acceleration i Pace), aby najpierw nadążyć za akcją, a następnie móc wrócić do defensywy. Z racji tego, że taka gra wymaga ciągłego biegania powinni oni także posiadać wysoki atrybut Stamina.

8. Run With Ball, czyli bieganie z piłką.
Centralnym atrybutem jest tutaj Dribbling i to słowo mówi chyba wszystko. W każdej drużynie przydatny będzie gracz, który potrafi minąć jednego lub kilku przeciwników, zwłaszcza, jeśli umie to zrobić w pełnym biegu (Pace). Ustawienie to najlepiej włączać skrzydłowym, którzy swoje rajdy będą próbowali zakończyć dośrodkowaniem. Często też próba zatrzymania naszego dryblera (jeśli jest on dobry) kończy się faulem, co także może być groźne dla przeciwnika.

9. Hold Up Ball, czyli przytrzymywanie piłki.
Jeśli włączysz graczowi tą opcję, to będzie się on starał przytrzymać piłkę, aby umożliwić partnerom dobre ustawienie się. W połączeniu z Mentality: Defensive w ustawieniach drużynowych da nam to także grę na czas. Gracz nie będzie się palił do ataków, a tylko będzie się starał jak najdłużej przetrzymać piłkę. Aby jednak się to udało i przeciwnik nie odebrał mu piłki powinien on mieć wysokie atrybuty Technique, Balance oraz Strength, a także powinien grać na odpowiedniej pozycji. Nie radzę ustawiać tej opcji obrońcom, gdyż strata piłki w takim przypadku może bardzo łatwo zakończyć się utratą bramki. Dobrze za to, jeśli ustawimy to skrzydłowym. Nawet jeśli ktoś odbierze im piłkę, to jest duża szansa, że wyjdzie ona na aut.

10. Long Shots, czyli strzały z dystansu.
Ustawienie tej opcji graczowi sprawi, że będzie się on starał oddawać strzały z dystansu na bramkę przeciwnika. Może to zaowocować zdobyciem gola, ale raczej tylko wtedy, gdy nasz gracz będzie miał wysoki atrybut Long Shots. Jeśli nie mamy takich graczy, to lepiej dać sobie spokój ze strzałami z dystansu, bo będzie to tylko sposób na stracenie piłki.

11. Try Through Balls, czyli prostopadłe podania.
Zawodnik, któremu włączymy tą opcję będzie starał się dograć prostopadłą piłkę na dobieg do napastnika. Jest to jeden z najszybszych, najskuteczniejszych i jednocześnie najprostszych sposobów na wypracowanie pozycji do strzału. Sprawdza się zwłaszcza w przypadku, gdy przeciwnik gra czwórką obrońców w linii. Jeśli nasz napastnik jest szybszy niż obrońcy i uda mu się uniknąć ofsajdu, to w przypadku udanego podania "w uliczkę" znajdzie się w sytuacji sam na sam z bramkarzem. Aby jednak wszystko się udało podający powinien mieć wysokie atrybuty Passing, Decisions, Creativity oraz Flair, natomiast odbierający Anticipation i Pace.

12. Cross Ball, czyli dośrodkowania.
Włączenie tej opcji sprawi, że gracz będzie szukał dośrodkowań w pole karne przeciwnika. Jeśli mamy dobrze grających głową napastników to włączenie tej opcji skrzydłowym może dać nam kilka (naście?) dodatkowych bramek w sezonie. Najważniejszym atrybutem jest oczywiście Crossing, ale przydatne są także Pace i Dribbling, gdyż najczęściej najpierw trzeba zmylić obrońcę, a dopiero później można dośrodkowywać.

13. Marking, czyli krycie.
Mamy tu trzy możliwości. None, czyli zawodnik nie kryje nikogo, Man, czyli krycie indywidualne oraz Zonal, czyli krycie strefowe. W przypadku krycia indywidualnego nasz gracz biega za wybranym zawodnikiem drużyny przeciwnej zajmując się tylko nim. Jest to rozwiązanie skuteczne jeśli nasz obrońca ma wysoki atrybut Marking, a przeciwnik nie jest dużo szybszy. Niezłym rozwiązaniem jest także indywidualne krycie rozgrywających przeciwnika, zwłaszcza jeśli mamy gracza o wysokiej agresji. Będzie on odstraszał rywala od piłki. Krycie strefowe polega na tym, że każdy pilnuje "kawałka" boiska i ma za zadanie atakować każdego gracza drużyny przeciwnej, który wchodzi w jego sektor. Strefowe krycie dobrze sprawdza się w przypadku stosowania pułapek ofsajdowych, bowiem nasi obrońcy nie są wyciągani z linii przez napastników przeciwnika. Aby dobrze grać strefą nasi gracze muszą mieć wysoki współczynnik Positioning i Teamwork.