Po wielu latach gry w ligach francuskich i hiszpańskich zdecydowałem się w końcu na grę w lidze agnielskiej. Nad wyborem klubu długo się nie zastanawiałem. Nie chciałem żadnego potentanta, ale chciałem zespół, z którym można szybko odnieść sukces. No i mój wybór padł na West Ham.

Sezon 1999/2000
Zarząd kazał mi zająć przyzwoitą pozycję w środku tabeli, ja chciałem wywalczyć awans do Ligi Mistrzów ( pierwsza czwórka tabeli ). Zawsze gdy gram w champa jako manager lideruje w rubryce : Number of players bought oraz analogicznie sell. Tak też było tym razem. Ale żeby uzyskać sporo kasy na transfery musiałem sprzedać kilku renomowanych zawodników. Starałem się także jak najbardziej odmłodzić skład. Jeszcze przed początkiem sezonu oraz na jego starcie drużynę opuścili ( wszystkie ceny w dolcach ) :

G. Charles ( 28 lat ) - Portsmouth za $2mln
S. Potts ( 32 lata ) - Wolves za $1,4mln
L. Sealey ( 41 lat ) - Free Transfer
S. Hislop ( 30 lat ) - Huddersfield za $3,8mln
P. Di Canio ( 30 lat ) - Napoli za $3mln
S. Minto ( 28 lat ) - Wolves za $1,7mln
L. Goodwin ( 19 lat ) - Free Transfer
M. Keller ( 29 lat ) - Metz za $2,9mln

Ponadto Leeds zgłosił ofertę $12mln za Franka Lamparda. Trochę było mi szkoda podstawowego zawodnika, ale 12 baniek piechotą nie chodzi. Za uzyskaną kasę zrobiłem następujące zakupy :

A. Sigporsson ( 22 lata ) - KR Reyikjavik za $750K
S. Davies ( 19 lat ) - Peterborough za $600K
G. Jellyman ( 18 lat ) - Peterborough za $200K
M. Etherington ( 17 lat ) - Peterborough za $800K
M. Asper ( 25 lat ) - AIK za $1,8mln
R. Lange ( 22 lata ) - Tromso za $1,8mln
M. Bircham ( 21 lat ) - Millwall za $700K
M. Tyler ( 22 lata ) - Peterborough za $450K
R. Rufus ( 24 lata ) - Charlton za $3mlm
J. Arellano ( 26 lat ) - Chivas za $2mln
M. Aslund ( 22 lata ) - AIK za $7mln
I. Cordoba ( 23 lata ) - San Lorenzo za $9mln

Największą chrapkę miałem na Arellano, Cordobę i Ronaldinho, ale ze względu na jakiś chory przepis ( work permit ) tego ostatniego nie mogłem ściągnąć

W tym samym czasie postanowiłem zrobić rewolucję w sztabie szkoleniowym, i tak :

Asystent - R. Spry
Trenerzy - T. Svensson
J. Klinsman
A. Zubizarreta
G. Stromberg
T. Carr
Skauci - P. Ashoworth
K. Carsson
B. Clayton
D. Ellis
S. Hargreaves
L. Lagerback
J. M. Lillo
Lekarze - J. Green
J. Walker

West Ham pod moją wodzą grał systemem 3-4-1-2 z ofensywnym pomocnikiem wchodzącym między napastników oraz bocznymi biegającymi do przodu. Poza tym mój bramkarz w sytuacjach ofensywnych wysunięty jest lekko do przodu i dogrywa piłki do partnerów z przodu w razie rozpaczliwego wybijania "łaciatej" przez rywali - trochę tak jak to robi Molina.

West Ham nie grał meczów towarzyskich, gdyż uczestniczył w rozgrywkach Intertoto. No i zacząłem od porażki ( 0:1 z Rotorem, pierwszy mecz wygenerował komp - 1:0 dla West ), ale potem było coraz lepiej:

Rotor Wolgograd A 1:0 ( Kitson )
Rotor Wolgograd H 0:1 pen 3:2
Litex H 2:0 ( Sinclair, Keller )
Litex A 2:0 ( Sinclair, Keller )
Antyalyaspor H 0:0
Antyalyaspor A 2:1 ( Sinclair, Kitson )
Perugia A 2:2 ( Sinclair, Ehterington )
Perugia H 2:0 ( Sinclair, Davies )

No i w ten sposób uzyskałem awans do Pucharu UEFA. Przysła pora na ligę. Inauguracja u siebie z Coventry i tylko remis 2:2. Zaraz potem podejmowałem Liverpool. Do przerwy 2:0 dla gości, ale czerwień zobaczył Carragher i skończyło się 4:2 dla mnie. Kilka dni później wyjazd do Londynu i mecz z Chelsea. I co ? Dokopaliśmy im 4:1. Pod koniec października byłem drugi z MU z 7 zwycięstwami i 4 remisami, ale najlepsze miało dopiero przyjść. 30 października to data mojego pierwszego z wielkich zwycięstw. Pokonałem Sheffield Wed 7:0, a trzy bramki zdobył świerzo zakupiony z Norwich za $7mln C. Llewellyn. Do końca roku wygrałem jeszcze 7 meczów i zremisowałem u siebie bezbramkowo z MU. Wtedy w kalendarzu wypadały dwa mecze z Arsenalem ( 3. w lidze ). Pierwszy z nich u siebie. Zaczęło się fajnie, 2:0 dla West Ham, ale po przerwie Asper dostał czerwoną kartkę, a ja nie miałem na rezerwie drugie golkipera, więc ekipa Wegnera urządziła sobie strzelanie ( 2:5 ). Zaraz potem rewanż na wyjeździe. Arsenal miał przewagę, ale Asper zmył plamę z honoru ( nota 10, obroniony karny ) i wyjechałem z Londynu z 3 punktami ( 3:1 ). Teraz spojrzenie w kalendarz i co... znowu Arsenal. Tym razem w Pucharze Anglii ( 3 mecze z jednym zespołem w ciągu 5 dni !!!, krate temu który to pobije ;). Mecz był nudny i skończył się wynikiem 0:0, czyli... powtórka. Tym razem u nich dostałem 2:3 i na czwartej rundzie skończył się mój udział w tym pucharze. Po drodze zaliczyłem rewanż z Liverpoolem, i znowu przegrywając 0:2 wygrałem 4:3.

Puchar Ligi takze nie poszedł mi najlepiej :

2. runda Manchester City - 2:1; 2:0
3. runda Derby - 1:1 pen 3:4

W pucharze UEFA doszedłem do 4. rundy, po drodze pokonując turcki Ankaragucu ( 3:0, 1:1 ), Dynamo Kijów ( 3:0, 1:1 ) oraz Spartak ( 3:2, 1:0 ). W 4. rundzie czekało na mnie madryckie Atletico. U siebie wygrałem 2:1 ( Cole, Ehterington ). Na wyjeździe miałem przewagę, Cole nie wykorzystał karnego i po jednym golu Correi odpadłem z ostatniego mojego pucharu. W tym samym okresie zespół dostał zadyszki i w 8 meczach tylko dwa razy wygrał ( 1:0 z Derby i 3:2 z Everton ), zaliczył 5 remisów i porażkę z MU ( 0:2 ), które zbliżyło się do mnie na 1 pkt. Na szczęście moi pupile pozbierali się do kupy zwyciężając w czterech z pięciu kolejnych meczów ( 4:1 z Wimbledonem, 4:0 z Watfordem, 1:2 z Sheffield, 2:0 z Southampton i 2:1 z Aston Villa ) co dało West Ham tytuł Mistrza na dwa mecze przed końcem sezonu. Pod koniec sezonu niesamowitą formą błysnął Jesus Arellano będąc 7 razy z rzędu zawodnikiem meczu. Zresztą on też został ulubieńcem kibiców, po tym ja w 45 meczach strzelił 18 goli, zaliczył 16 asyst oraz był 16 razy zawodnikiem meczu, średnia 8.04. W czasie sezonu przyszli do mnie jeszcze :

P. Suffo ( 21 lat ) - Nantes za $4,5mln
N. Rizzo ( 20 lat ) - Crystal P. za $1mln
J. Hakala ( 22 lata ) - Silkeborg za $4,5mln

Odeszli :

I. Stimac ( 32 lata ) - Tottenham za $2,9mln
P. Kitson ( 29 lat ) - Tottenham za $12,5mln

A oto czołówka tabeli
West Ham
Arsenal
Man Utd
Leeds
Liverpool
Coventry

Z Premiership spadły Southampton, Sheffield, Everton. Królem strzelców został A. Shearer ( 25 trafień ), a najwyższą średnią uzyskał Arellano 8.18 ( 34 mecze ).

Mój składy wyglądał następująco :
GK M. Asper
DC I. Cordoba
DC R. Ferdinand
DC I. Pearce
MR J. Arellano
ML M. Ehterington
MC S. Davies
MC T. Sinclair
AMC J. Cole
SC P. Wanchope
SC A. Sigporsson

Ponadto zawodnikami będącymi często w rotacji składu ( ponad 20 meczów rozegranych w sezonie ) byli :

P. Kitson
R. Lange
I. Stimac
R. Rufus
C. Llewellyn
M. Aslund
M. Bircham

Najwięcej bramek strzelili dla mnie Cole ( 21 ) i Sigobrsson ( 18 ), a najwięcej asyst zaliczył Arellano (16).
Pod koniec sezonu zostałem wybrany managerem roku w Premiership ( będąc przy okazji trzykrotnie managerem miesiąca ). Do pierwszej jedenastki ligi powołani zostali : Asper, Ferdinand, Davies oraz Sigborsson.
Najlepszym zawodnikiem w Anglii został Simon Davies.
Najlepszym juniorem w Anglii został Rio Ferdinand.
Ponadto w czasie sezonu ( w listopadzie ) objąłem stanowisko managera Walii ( na początku gry najłatwiej jest objąć stanowiska managerów Szkocji, Irlandii i właśnie Walii ).