Nie jesteś zalogowany! Załóż konto już teraz!

West Ham 2000-01 (cz.2)

eraz zarząd chciał abym wywalczył miejsce w europejskich pucharach. Ja natomiast chciałem zająć miejsce gwarantujące udział w Lidze Mistrzów bez kwalifikacji, czyli pierwsze lub drugie. Drugi sezon to ponowne przebudowywanie składu wzmożone tym bardziej, ze wielu zawodników skusiło się na grę w zespole mistrza kraju przychodząc do klubu na zasadzie Prawa Bosmana.

Oto rotacje w moim składzie przed sezonem.
Przybyli:

P.Ritchie (24 lata) - Hearts ( Bosman Rulling )
W.Bassegio (21 lat) - Anderlecht ( $11mln ) (chyba moja największa wpadka transferowa)
D.Higginbotham (21 lat) - Free Transfer
C.Dargo (22 lata) - Raith Rovers ( $110K )
M.Gray (25 lat) - Sunderland ( Bosman Rulling )
B.Thatcher (24 lata) - Wimbledon ( Bosman Rulling )
D.Keates (22 lata) - Walsall ( $975K )
R.Andersson (21 lat) - Aberdeen ( $1,2mln )
A.Johnston (26 lat) - Sunderland ( Bosman Rulling )
C.Hill (21 lat) - Tranmere ( $1mln )
A.Mahon (22 lata) - Tranmere ( $1,1mln )
D.Kenton (21 lat) - Norwich ( $300K )
B.Diomede (26 lat) - Auxerre ( Bosman Rulling )
M.Nicholls (23 lata) - Free Transfer
R.Wright (22 lata) - Ipswich ( $1,1mln )
S.Olembe (19 lat) - Nantes ( Bosman Rulling )
Deco (22 lata) - Porto ( $10mln )
Guti (23 lata) - Free Transfer
C.Bellamy (21 lat) - Norwich ( $5.5mln )


Jak nie trudno się domyślić wielu zawodników musiało również odejść. Byli wśród nich także ci którzy nie pasowali do mojej koncepcji drużyny, a ściągnąłem ich za friko i sprzedałem z zyskiem.

M.-V.Foe (25 lat) - Anderlecht ( $5mln )
S.Abou (24 lata) - Free Transfer
C.Forrest (32 lata) - Bury ( $400K )
A.O`Reilly (21 lat) - Wimbledon ( $375K )
N.Ruddock (32 lata) - Watford ( $275K )
S.Pearce (38 lat) - Aston Villa ( Bosman Rulling )
C.Coyne (21 lat) - Free Transfer
B.Thatcher (24 lata) - Sunderland ( $7,75mln )
M.Gray (25 lat) - Birmingham ( $3,9mln )
J.Moncur (35 lat) - Preston ( Bosman Rulling )
S.Lomas (26 lat) - Port Vale ( $4,5mln )

oraz 6 juniorów za free, którzy moim zdaniem nie będą się rozwijać w przyszłości i nie przydadzą się drużynie.

Ponadto moje starania o powiększenie stadionu powiodły się. Teraz Upton Park mieści 35500 osób. No ale wszystko kosztuje. Kasa klubowa zaczęła święcić pustkami. Na razie koniec wydatków...

Sezon rozpoczynaliśmy dwoma grami z Wimbledonem, najpierw sukces w Charity Shield 2:0, a potem w lidze 2:1.Kolejne mecze to cztery jedno-bramkowe zwycięstwa i jeden remis z beniaminkiem Blackburn 1:1. Potem przyszło zwycięstwo nad Newcastle 5:0 oraz 4:1 nad Aston Villa (pomimo ze od 2 minuty grałem w dziesiątkę po tym jak czerwień ujrzał niezwykle "aktywny" Arellano). Potem było trochę gorzej: dwa remisy po 2:2 z Leeds i Tottenhamem oraz dwa wymęczone (zwycięskie bramki w 89 i 90 minucie) zwycięstwa nad Leicester 2:1 i Watford 3:2. Pierwsza runda Ligi Mistrzów to konfrontacja z Hsv, Realem i Ajaxem. Pewnie, choć szczęśliwie, awansowałem do drugiej fazy:

Ajax H 2:0 ( Arellano, Lange )
HSV A 1:0 ( Wanchope )
Real M. A 2:2 ( Arellano, Etherington - w 89 min !!! )
Real M. H 1:1 ( Etherington )
Ajax A 2:1 ( Deco, Siqporsson )
HSV H 3:0 ( Hakala, Davies, Siqporsson )


Dość powiedzieć ze w czterech meczach rywale tracili zawodnika (czerwień) jeszcze w pierwszej połowie. Druga runda była także trudna. Trafiłem na Milan, Leverkusen i...tak, na Arsenal. Tym razem było gorzej, zająłem ostatnie miejsce i na tym się skończyła moja pierwsza przygoda z Champions Cup

Leverkusen A 2:3 ( Cordoba, Cole - bramka Neuville`a w 90 min !!! )
Arsenal H 3:1 ( Etherinton, Cole, Pearce - Landreau sent off )
Milan H 0:1 1:4 ( Siqporsson )
Milan A 0:0
Leverkusen H 0:1 ( znowu bramka w `90 min !!! )
Arsenal A 1:1 ( Cordoba )


Natomiast w lidze działo się bardzo dużo i do tego wszystko po mojej myśli. Zwycięstwa z Coventry (3:1), Bradfordem (3:0), MU (2:0 po dwóch trafieniach Aslunda) i Arsenalem (2:1-Arellano wyleciał w 44min) oraz bezbramkowe remisy z Sunderlandem i Liverpoolem były tylko przedsmakiem tego co się miało stać. Zaczęło się 9 grudnia:

Charlton A 3:0 ( Arellano, Sigporsson (2) ) ( Fa Cup )
Birtmingham H 6:1 ( Sinclair, Ehterington, Ferdinand, Cole, Sigporsson ( 2 ) )
Derby A 3:1 ( Davies, Ferdinand, Sigporsson )
Blackburn H
5:2 ( Llewellyn, Ferdinand, Cole, Sigporsson, Suffo )
Bristol C H 4:1 ( Pearce, Sincalir, Cole ( 2 ) ) ( Fa Cup )
Wimbledon A 5:2 ( Lange, Pearce, Arellano, Aslund, Sigporsson )
Middlesborough H 3:1 ( Cole, Pearce, Suffo )
Tottenham H 5:1 ( Arellano ( 3 ), Davies, Pearce )


Oczywiście, West Ham okupował wówczas pierwsze miejsce w tabeli ze spora przewaga nad innymi zespołami. Na początku lutego gracz Columbus Crew i reprezentacji Tryniad Stern John skończył kontrakt i był do wzięcia za darmo co skrzętnie wykorzystałem i od połowy lutego był on już moim napastnikiem. Złożyło to się akurat z uzyskaniem angielskiego obywatelstwa przez P.Wanchope, także nadal miąłem w składzie tylko trzech zawodników spoza Unii. W tym samym czasie po grzejącego u mnie ławę Johnstona zgłosił się Nottingham i kupił go za 1.5M. Bardzo potem żałowałem ze nie poznałem się na jego talencie gdyż już rok później Aston Villa dała za niego 13M a obecnie (sezon 2004/2005) chce go kupić Real za 21M!!!

W lidze szło mi teraz trochę gorzej (takie wiosenne rozluźnienie): 1:1 z Chelsea, 0:2 z Aston, 3:0 z Leeds, 4:1 z Watfordem, 0:0 z Leicester ale wciąż miałem bezpieczna przewagę nad grupa pościgową (czyt. Man Utd i Arsenal) i chociaż sezon zakończyłem bilansem 2 zwycięstwa, 3 remisy (w tym właśnie z Arsenalem i MU) i na sam koniec 2 porażki to i tak zostałem ponownie mistrzem kraju.

1. West Ham 85 pkt
2. Man Utd 79 pkt
3. Arsenal 79 pkt
4. Liverpool 72 pkt
5. Coventry 60 pkt
6. Sunderland 58 pkt


Na uwagę zasługuje także wyjątkowo słaba forma Leeds, którzy po zeszło rocznym 4 miejscu straciła managera i pod wodza nowego spadla na 14. Z liga pożegnały się Wimbledon, Bradford i Huddersfield. Królem strzelców został ponownie A.Shearer(19), najlepiej podającym był J.Arellano(12) a najwyższa średnia meczowa uzyskał J.Cole(7.97). Był on także moim najlepszym strzelcem z 21 golami. Zawodnikiem roku w Anglii został J.Cole, a najlepszym juniorem był F.Jeffers (Coventry). Do pierwszej jedenastki sezonu wybrano Cole`a i Cordobe. Sezon ten był bardzo udany nie tylko z powodu mistrzostwa Anglii. Moi chłopcy dotarli do finału Pucharu Ligi po drodze pokonując Arsenal po karnych (2:2), Aston Ville 2:0, drugoligowca Sheffield Utd. 6:2 (rywale dwa razy obejmowali prowadzenie aby w końcu ulec tak wysoko, a mogło być więcej gdyby Sigporsson wykorzystał karnego) i Oxford (2:1 u siebie, 0:0 na wyjeździe). Jednak w grze o puchar nie sprostali jedenastce Kogutów z Londynu i po dogrywce przegraliśmy 3:5. Natomiast Puchar Anglii stanął otworem po wyeliminowaniu Charltonu 3:0, Bristol City 4:1, Luton (0:0 i 4:1 w powtórce), Man City (4:1) oraz Liverpool (4:1). W wielkim finale na Wembley czekał sam Manchester Utd. Rywale głodni byli sukcesu i bardzo chcieli zrewanżować się za wyniki w lidze. Zaczęło się dobrze dla mojego teamu. W 25 min Stern John z bliska pokonał Bosnicha i prowadziłem 1:0. Mecz był bardzo zacięty co spowodowało miedzy innymi, ze od 29 min grałem w przewadze (czerwona kartka dla Keane`a). Wtedy tez MU zmienili taktykę na... bardziej ofensywna-Cole zastąpił Van Gastela i jeszcze przed przerwa młodszy z braci Neville strzelił bramkę wyrównująca. W 65 minucie oba zespoły dokonały zmian: ja pierwszej (Deco za Guti`ego), a Ferguson ostatniej (Webber za kontuzjowanego Scholesa). Gdy w 83min Deco strzelił bramkę po indywidualnej akcji Bellamy`ego, wszyscy na stadionie byli pewni, ze to już koniec, ale w 91 min Webber przebiegł pol. boiska z piłka i umieścił ja w bramce Aspera. Dogrywka. Grałem w przewadze i miałem jeszcze jedna zmianę w zapasie. Poza tym Asper grał tego dnia słabo. Wiedziałem ze musze ten mecz roztrzygnac zanim dojdzie do karnych. W 96min na boisko wbiegł Rune Lange. Pierwsza polowa dogrywki to moje huraganowe ataki i wspaniała dyspozycja Bosnicha. Nie widziałem jeszcze Man Utd tak przypartego do muru. Podobnie było w drugiej połowie. Dopiero 117min przyniosła rozstrzygniecie. Odbity przez Bosnicha strzał P.Wanchope do siatki skierował właśnie Lange. West Ham zdobywa podwójną koronę Anglii!!!!

W przyszłym roku nowe podejście do ligi mistrzów, wiec i nowe wzmocnienia składu.
O artykule
Kategoria: Kariery
Podkategoria: CM 99/00
Dodano: 02.03.2008

Liczba wyświetleń: 1500

Średnia ocen: 5.00

O autorze
Nick: Krzysiek
Napisanych artykułów: 3

Inne artykuły tego autora:
West Ham 2002-03 (cz.4)
West Ham 2001-02 (cz.3)


Komentarze


Z tym materiałem nie są powiązane żadne opinie.



Aby dodawać komentarze musisz być zalogowany!

© Centrum FM
Mapa serwisu