Cześć. Oto kolejna czesz mojej kariery z West Hamem. Mam nadzieje ze was zainteresuje.

Sezon 2001/2002

Jak już wspominałem, zacząłem od wzmocnienia składu, aby mieć jakieś szanse w Lidze Mistrzów. Było to o tyle łatwiejsze, ze prezes wysupłał dla klubu mała sumkę 20M na transfery!!! Co prawda, płaci więc żąda. Teraz musiałem już zdobyć mistrzostwo kraju.

I tak przed sezonem do pod londyńskiego klubu trafili:
F.Ljundberg (24 lata) - Arsenal ( $2,2mln !!! ) (najwyraźniej nie pasował do taktyki Wengera i grzał ławę, wiec kanonierzy odstąpili mi go prawie za darmo!!!)
L.Endersby (21 lat) - Farnborough ( $450K )
D.Cadamarteri (21 lat) - Everton ( &875K )
Dani (25 lat) - Ajax ( Bosman Rulling )
K.Dyer (22 lat) - Newcastle ( $5mln !!! )
(jeden z najwybitniejszych (i najdroższych) obrońców świata nigdy nie zostałby odsprzedany tak tanio, ale wykorzystałem tu słabą pozycje Newcastle w lidze w ostatnich dwóch sezonach i po kilku moich śmiesznych wręcz ofertach kupna, Kieron obraził się na włodarzy Newcastle i załapał Absent without permision, a wtedy kupić go za 5M nie było trudno. Może to trochę świńskie, ale manewr z ABSem stosuje tak często jak się da, w końcu piłką nożną rządzi kasa...)

I na koniec perełka. Robbie Keane z Coventry za $15,75mln. Co tak mało? A jest na to sposób. Mianowicie tak długo (2 miechy) męczyłem włodarzy tego, bądź co bądź małego klubu, (choć zameldowali się na 5 miejscu w ostatnim sezonie) nienormalnymi ofertami rzędu 30-40M, aż podpisali z Irlandczykiem nowy kontrakt. Powiecie co z tego? A to, że nowy kontrakt zawierał Minimum Fee Release Clause w wysokości 15.75M. I w ten właśnie sposób Robbie trafił do drużyny mistrza Anglii (zresztą dokładnie ten sam manewr wykonałem w przyszłości z Laurie`m i z Delapem)

Klub za to opuścili nie potrzebni już:
B.Diomede (27 lat) - Lens ($6,75mln) ( w Anglii w ogóle się nie sprawdził )
P.Ritchie (26 lat) - Tottenham ($6,5mln)
T.Sinclair (28 lat) - Arsenal ($16mln) (on grał w składzie, ale jeśli Arsenal składa taka ofertę to nie wypada odmówić, zresztą jego wiek tez nie prorokował mu czegoś więcej w przyszłości...)
S.Bywater (20 lat) - Free Transfer
R.Garcia (21 lat) - Free Transfer
M.Ferrante (22 lat) - Wycombe ( $500K )

Poza tym do klubów niższych lig wypożyczyłem 14 (!!!) młodych zawodników. W tym momencie znowu nie było kasy, ale byłem dobrej myśli. Takim potencjałem kadrowym nie dysponował żaden klub na wyspach, a i w Europie mogłem równać się z najlepszymi. Miałem około 30 zawodników na zbliżonym poziomie wiec nie straszne były mi kartki i kontuzje!!!

Na początku sezonu mój skład wyglądał następująco:

GK Asper (chyba jedyny pewniak w składzie)
DC Cordoba (Olembe)
DC Ferdinand (Hakala)
DC Dyer (Pearce)
MR Arellano (Ljundberg)
ML Etherington (Llewellyn)
MC Bellamy (Davies)
MC Keane (Davies)
AMC Cole
SC John (Wanchope)
SC Sigporsson (Lange)

Jak już wspominałem miałem olbrzymia kadrę, tak ze poza wspomnianymi powyżej zawodnikami w składzie West Ham występowali także Aslund, Deco, Guti, a Simon Davies mający być z założenia pierwszym rezerwowym na skutek olbrzymiej rotacji zaliczył 38 meczy w pierwszej jedenastce.

Teraz przejdę do przebiegu sezonu. Zaczęło się od dwóch meczów towarzyskich z Legią (1:2) i Wisłą (3:2), ale nie przejmowałem się tym, bo moi chłopcy dopiero wrócili z urlopów. Pierwszy poważniejszy (choć i tez nie do końca) grałem z Man Utd. o tarcze dobroczynności. Dzięki Colowi i Bosnichowi, MU wygrało 1:0. Ale to i tak mało ważny puchar. Potem przyszedł czas na ligę. Najpierw 4:1 z Newcastle, potem 1:1 z Blackburnem i 4:0 z Chelsea. Potem mała wpadka u siebie z beniaminkiem Evertonem 2:5 (znowu czerwień dla Aspera, a na rezerwie brak bramkarza) Ale poprawiłem sobie humor zwycięstwami nad Leeds (2:0) i Middlesbrough (4:1). Następny mecz grałem z MU u siebie i mimo czerwonej kartki dla Arellano, udało mi się wygrać 4:3. Potem zespól zanotował zwycięstwo (3:0) z Aston Villa oraz trzy remisy: z Liverpoolem, Sunderlandem oraz z Derby County. W końcu mecz z Arsenalem u siebie. Pierwsza polowa to nuda. W drugiej się zaczęło. 60` Cole, 62` John, 68` Cole, 90` Cole i kanonierzy jada do domu bez punktów. W miedzy czasie rozpoczęły się rozgrywki Ligi Mistrzow. Pierwsza runda to grupa z Dortmundem, Mallorca i Ferencvarosem. Oto wyniki tych spotkań:

Mallorca H 4:0 ( Siqporsson, Bellamy, Davies, Aslund - dwie czerwone kartki dla gości )
Dortmund A 0:2 4:1 ( Etherington (3) w `13, `15, `16 min (!!!), Bellamy )
Ferencvaros A 4:0 ( Siqporsson (2), Bellamy, Arellano )
Ferencvaros H 1:1 ( Arellano )
Mallorca A 3:1 ( John, Ferdinand, Keane )
Dortmund H 0:0

No i druga runda była moja. W pucharze ligi odpadłem już w pierwszym meczu (czyli w trzeciej rundzie) po porażce u siebie z drugoligowcem Bristol C 0:1 (mimo, że bilans celnych strzałów to 25-3 dla West Hamu!!)

Na przełomie roku (od grudnia do lutego) mój team przeszedł kolejną rewolucję kadrową, ponieważ niektórzy zawodnicy grali w składzie już chyba tylko z powodu mojego sentymentu.

W ten oto sposób w przeciągu dwóch miesięcy mój zespól opuścili:

P.Wanchope (26 lat) - Sevilla ( $13,75mln )
M.Aslund (25 lat) - Sunderland ( $5,75mln )
I.Pearce (27 lat) - Real M. ( $13,25mln )
D.Keates (23 lat) - Bradford ( $3,4mln ) (kolejny niepotrzebnie sprzedany)
Deco (24 lat) - Chelsea ( $13,75mln )
Guti (25 lat) - Arsenal ( $10mln )

A ich miejsce zajęli:

J.-D.Job (24 lat) - Lens ( $3,7mln )
J.Gronkjaer (24 lat) - Ajax ( $3,4mln )
C.Laurie (19 lat) - Watford ( $7,25mln ) (na zasadzie "Robbiego Keane")
J.Carew (22 lat) - Rosenborg ( $18mln ) (najlepszy skandynawski zawodnik w całej grze, a do tego bierze śmieszne pieniądze - jego tygodniówka jest 1000 razy mniejsza od jego wartości...)

I na koniec kolejna perełka. Walter Samuel, młody Argentyńczyk z Romy podpisał ze mną kontrakt na 50000 tygodniowo mimo ze w Rzymie miał 70K. W.Samuel (24) Roma 20.5M W lidze natomiast szło mi wspaniale. 5:1 z Norwich i Coventry (dwa wspaniale mecze Ljundberga - 3 gole, 5 asyst), 2:1 z Watfordem, 2:2 z Leicester (wtedy po raz pierwszy rzucił mi się w oczy Paul Ifill, jak się później okazało gracz klasy Savioli !!!), 3:3 z Man City (a wygrywałem już 3:0) i wspaniale zwycięstwo 6:1 z Birmingham (Cole 3) a po nim remis z Tottenhamem i Newcastle i znów seria zwycięstw.

Tottenham A 2:0 ( Cole, John )
Leeds A 3:1 ( Cole (2), Ferdinand )
Blackburn H 3:2 ( Etherington, Lange, Cole )
Chelsea A 2:1 ( Etherington (2) )
Middlesbrough H 2:0 ( Davies, Cordoba )

i na koniec zemsta na Evertonie 7:0 ( Sigporsson, John, Cole (2), Llewellyn, Davies, Lange)

W pucharze Anglii szło mi wręcz wyśmienicie:

3rd Grimsby A
4th Derby A
5th Newcastle H
Qtr Watford A
Sem Bolton A

I w finale kto? Tak MU!!! Ale o tym później (w koniec jest to ostatni mecz w sezonie)

Co do Ligi Mistrzów, to druga runda była znacznie trudniejsza. Trafiłem do grupy z Interem, Valencia i Marsylia. Ale wyniki przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Najpierw po dwóch bramkach Johna pokonaliśmy u siebie Marsylczykow, aby później pokonać Inter na wyjeździe 1:0 (bramka Johna w 90min była jednocześnie moim jedynym celnym strzałem). Po przerwie zimowej przyszła kolej na dwa mecze z Valencia. U siebie wygrałem 3:0 po golach Daviesa, Bellamy`ego i Llewellyna. Z rewanżu na wyjeździe John i spółka przywieźli 3 punkty (3:1), i miałem zapewniony awans do dalszych gier z pierwszego miejsca w grupie. Następny mecz to wyjazd do Francji. I porażka 0:3 (Maurice 3), po czym jeszcze jedna klęska, u siebie z Interem (0:2). W ćwierćfinale miałem wspaniale losowanie. Trafiłem na Feyenoord. Mecz na De Kuip to remis 1:1 (a mogłem wygrać gdyby John wykorzystał karnego), natomiast spotkanie na Upton Park to mój skromny triumf 2:1 (tym razem John strzelił jedenastkę). O finał miałem się bić z wielka Barcelona. Zaczęło się dobrze, u siebie cały mecz prowadziłem 1:0, by w końcu zremisować 1:1. Ale na wyjeździe byłem bez szans 0:3 i Barca jest w finale. W lidze szło mi nieźle, cały czas miałem bezpieczna przewagę nad grupa pościgową (znowu dwa te same zespoły!!!). Z ważniejszych meczy należy wspomnieć zwycięstwo 2:1 nad Arsenalem ( Carew, Ljundberg ), porażkę z MU (0:2), zwycięstwo 2:1 z Liverpoolem, porażkę 1:3 z Norwich i zwycięstwo 4:1 z Man City.

W końcu w lidze zająłem pewne pierwsze miejsce:

1. West Ham 86 pkt
2. Man Utd 75 pkt
3. Liverpool 72 pkt
4. Arsenal 69 pkt
5. Blackburn 68 pkt
6. Tottenham 59 pkt
----------------------------------------------------------
18. Coventry 30 pkt
19. Leicester 30 pkt
20. Birmingham 27 pkt

Do Premiership awansowały: Fulham, Wolves, Huddersfield. Królem strzelców pierwszej ligi został J.Cole (20 goli), a najwyższą średnią meczowa zanotował M.Etherington 8.13 (w 24 meczach). W tym sezonie (bądź co bądź dotychczas najlepszym) kapituła wybierająca jedenastkę sezonu pominęła wszystkich moich zawodników!!! skandal!!! Na pocieszenie trafiła mi się nagroda dla najlepszego managera w Anglii (Ferguson znów drugi...), J.Cole został wybrany najlepszym graczem na wyspach, a M.Etherington był najlepszym juniorem (Cole był drugi, a Keane trzeci). Ulubieńcem publiczności został Andri Sigporsson, po tym jak w 40 meczach strzelił 22 gole, 8 razy asystował i zaliczył średnia meczowa 7.86.

W ostatnim meczu sezonu grałem na Wembley z Man Utd o puchar Anglii. Był to swoisty rewanż ze poprzedni rok (3:2 dla West Ham). No i był to udany rewanż. MU wygrał po trafieniach Curtisa w 117 i Van Gastela w 119 minucie.

Mój skład na druga cześć tego sezonu przedstawiał się następująco:

GK Asper
DC Samuel (Cordoba)
DC Ferdinand (Hakala)
DC Dyer (Laurie)
MR Arellano (Ljundberg)
ML Etherington (Llewellyn)
MC Davies (Bellamy)
MC Keane (Bellamy)
AMC Cole
SC Sigporsson (John)
SC Carew (Lange)

Oprócz nich grali jeszcze: Olembe, Job i Cadamarteri.
Ogólnie mówiąc byłem zadowolony z obecnego sezonu, ale i tak zapowiadało się wiele zmian w składzie.