Bo najlepsza jest Brazylia...

Na pewno każdy z Was ma swoje własne zdanie na temat tego, który z krajów na świecie jest najmocniejszy piłkarsko. Najczęściej pojawiać się tu będą uznane powszechnie potęgi takie jak Argentyna, Brazylia, Francja, Anglia, Hiszpania, Niemcy czy Włochy. Nie pomylę się chyba bardzo, jeśli zaryzykuje stwierdzenie, że dla większości z Was czołówka składa się właśnie z tych nacji, tyle że w różnej kolejności. A jak jest w rzeczywistości? Niestety - to jest chyba nie do ustalenia. Można jednak pokusić się o sprawdzenie jak jest w CeeMie. I to właśnie zrobiłem. I o tym właśnie jest ten artykuł.

Mój pomysł był bardzo prosty. Postanowiłem sprawdzić w bazie danych CeeMa ilu każda nacja ma piłkarzy w określonych przedniałach umiejętności. Aby nie zostać zawalonym masą danych ograniczyłem się tylko do tych krajów, których ligi są dostępne do gry w CeeMie. Biorąc pod uwagę fakt, że CeeMowe bazy różnią się od siebie dość znacznie w zależności od wersji gry postanowiłem zbadać trzy przypadki: oryginalną grę bez żadnych dodatkowych instalacji (ver. 3.9.60), wersję 3.9.62 i ostatnią 3.9.68. Omówię tutaj każdą z nich.

Umiejętności piłkarzy podzieliłem na 6 przedziałów. Brałem pod uwagę współczynnik potential ability, ponieważ jest on niezmienny i oddaje właśnie potencjał piłkarski każdego z graczy. W pierwszym z przedziałów znaleźli się gracze z potencjałem wyższym niż 120, w drugim 150, w trzecim 170, a w czwartym największe gwiazdy z potential ability większym niż 190. Dwa ostatnie przedziały zarezerwowałem dla młodzieży z potential ability równym -1 i -2. Dla każdego kraju sprawdziłem też całkowitą ilość wpisów w bazie.

Wersja 3.9.60

Najliczniejszą grupą są w tej wersji, podobnie jak i w innych, Włosi (13059 osobników), potem Anglicy (8519), Brazylijczycy (7836), dość nieoczekiwanie Szwedzi (7086), za nimi Rosjanie (5774), Hiszpanie (5759), Turcy (5108), Niemcy (4806), Portugalczycy (4802) i Norwegowie (4059). Powyżej trzech tysięcy przedstawicieli mają jeszcze Belgowie, Argentyńczycy, Francuzi i, co ciekawe, Australijczycy. Więcej niż dwa tysiące jest w bazie Chorwatów, Duńczyków, Finów, Irlandczyków i Szkotów. Pozostałe kraje, czyli Grecja, Holandia, Irlandia Północna, Japonia, Polska i USA mają pomiędzy 1000 a 2000 osobników. Najmniej liczni są Walijczycy, których jest tu tylko 860.

Przedział I: potential ability większe bądź równe 120

Ten przedział obrazuje nam ilu każda nacja ma piłkarzy grających przynajmniej na takim poziomie, który pozwalałby im na występy w słabszych ligach europejskich. Tutaj przodują zdecydowanie Brazylijczycy (1895 zawodników), za nimi są Hiszpanie (1002), Niemcy (962) i znów, dość wysoko, Szwedzi (961). Następni na liście są Anglicy (879), Włosi (853), Argentyńczycy (811) i Francuzi (770). Powyżej 500 reprezentantów mają jeszcze tylko Holendrzy. W przedziale 300-500 mieszczą się Belgowie, Chorwaci, Duńczycy, Norwegowie, Polacy, Portugalczycy, Rosjanie, Szkoci i Turcy. Irlandczycy, Grecy, Japończycy, Amerykanie i Australijczycy mają niewiele ponad 100 piłkarzy o takich umiejętnościach, natomiast Finlandia, Irlandia Północna i Walia nie ma nawet 100.

Przedział II: potential ability większe bądź równe 150

W tym przedziale znajdziemy już piłkarzy reprezentujących przynajmniej średni poziom europejski. Drużyna mająca takich graczy może z powodzeniem walczyć w pierwszej lidze każdego z krajów, a także w pucharach międzynarodowych. Tutaj wyraźnie zaczynają się też wyłaniać piłkarskie potęgi. Prowadzi Brazylia mająca w tym przedziale 355 zawodników. Zajmujące drugą pozycję Włochy mają ich 222 i to jest dwójka zdecydowanych faworytów. Za nimi, w grupie pościgowej są kolejno Argentyna (155), Niemcy (150), Szwecja (149), Anglia (146) i Hiszpania (137). Do tej czołówki próbują dobić jeszcze Francja (117) i Holandia (97). Dalej mamy średniaków, którzy mają od 30 do 60 reprezentantów w tym przedziale. Począwszy od najmocniejszego z nich są to Chorwacja, Turcja, Szkocja, Dania, Portugalia, Rosja, Polska, Belgia, Norwegia, Grecja i Japonia. Do słabeuszy, nie mających nawet 20 reprezentantów (tu wyłamuje się tylko Irlandia, która ma 23) należą (od najmocniejszego): Australia, Walia, Finlandia, Irlandia Północna i USA.

Przedział III: potential ability większe bądź równe 170

Tutaj mamy już zawodników o wysokim międzynarodowym poziomie. Są to gracze mogący pretendować do europejskiej i światowej czołówki. Nadal, z dużą przewagą nad resztą stawki prowadzi Brazylia (92 zawodników) i Włochy (71). Dalej mamy Anglię (46), Niemcy (39), Holandię (37), Francję (33), Argentynę (31) i Hiszpanię (25). Do tej grupy próbują pretendować jeszcze Chorwacja (13) i Szwecja (11), które stać na wystawienie pełnej jedenastki (przynajmniej toeretycznie) złożonej z takich zawodników. Pozostałe kraje mogą się pochwalić co najwyżej indywidualnymi przypadkami zawodników grających na tym poziomie. Po siedmiu takich graczy mają Dania, Portugalia i Grecja, sześciu ma Norwegia, po pięciu Turcja i Rosja, czterema pochwalić się może Szkocja i Australia, po trzech mają Polska, Irlandia i Walia, po dwóch Belgia i Finlandia, jednego Japonia, zaś Irladnia Północna i USA nie mogą pochwalić się żadnym takim zawodnikiem.

Przedział IV: potential ability większe bądź równe 190

To już są największe światowe indywidualności. Gwiazdy, które zawsze błyszczą i o których zawsze się mówi. Jesteście ciekawi, który kraj ma ich najwięcej? Otóż stawkę rozpoczyna dwójka naszych faworytów Brazylia i Włochy (po 9 nazwisk), za nimi plasują się Holandia i Argentyna (po 7), pięciu gwiazdorów mają Francuzi, trzech Anglicy, dwoma pochwalić sie mogą Niemcy, Hiszpanie i Portugalczycy, zaś po jednym geniuszu mają Chorwaci, Australijczycy, Irlandczycy i Walijczycy. Pozostałe nacje niestety nie mogą pochwalić się zawodnikami grającymi na tak wysokim poziomie.

Przedział V: potential ability równe -1

Teraz pora się przekonać, który z krajów ma największy potencjał wśród młodych zawodników. Ci z potencjałem równym -1 mają szansę osiągnąć poziom średniej europejskiej. Gdzie jest najwięcej takich graczy? Okazuje się, że w... Portugalii (506), następnie w Anglii (342), Włoszech (298) i Argentynie (285). Na miano wylęgarni talentów zasługują także Norwegia (204) i Brazylia (202), a także Holandia (179), Hiszpania (175) i Belgia (161). Ostatnim z krajów, które mają więcej niż stu młodych zdolnych jest Francja (107). Blisko setki są Niemcy (97) i Dania (92). W okolicach pięćdziesięciu reprezentantów tej kategorii mają Szkocja, Australia, Japonia i Szwecja, poniżej czterdziestu zaś Turcja, Rosja, Finlandia i Polska. Poniżej trzydziestu urodziło się w Irlandii, Chorwacji, Walii, Irlandii Pn. i USA, zaś najmniej, bo tylko sześciu ma Grecja.

Przedział VI: potential ability równe -2

W tej kategorii znajdują się młodzi graczy, których czeka wielka przyszłość. Mają oni potencjał, aby zostać najlepszymi z najlepszych. Największymi gwiazdami swoich czasów. Gdzie ich jest najwięcej? Oczywiście w... Brazylii (41), następnie we Włoszech (38), Argentynie (34) i Portugalii (30). Tę wielką czwórkę gonią Anglicy (21), a także Holendrzy i Hiszpanie (po 17). Dziesięciu przyszłych gwiazdorów to Francuzi. Pozostałe zespoły mają już tylko pojedyńcze perełki. W Norwegii jest ich 8, w Belgii i Szwecji po 6, w Turcji 5, w Rosji 4, w Danii 3. Po dwie potencjalne gwiazdy mają Szkocja, Australia, Japonia, Finlandia, Polska, Chorwacja, Walia i USA, po jednej Niemcy (!!!) i Irlandia, zaś bez nadzieji na przyszłość pozostają Grecja i Irlandia Pn.

W sumie w tej wersji bazy mamy 104690 "osobników". 13031 spośród nich prezentuje przyzwoity poziom (pot. ability większe lub równe 120), 2110 gra na poziomie europejskim (PA >= 150), 457 to naprawde bardzo dobrzy piłkarze (PA >= 170), zaś pięćdziesięcioro z nich to prawdziwe gwiazdy (PA >= 190). Jest też 3127 młodych-zdolnych (PA = -1) i 258 młodych-bardzo zdolnych z potencjałem na gwiazdę (PA = -2).

Wersja 3.9.62

W tej wersji nie wprowadzono wielu zmian do bazy. Ilość "osobników" (trenerów i piłkarzy) wszystkich narodowości wzrosła o 30. Zmiany w liczebności reprezentantów poszczególnych krajów były w związku z tym również niewielkie. Jednym przybyło kilku graczy (Włosi, Anglicy, Brazylijczycy, Francuzi), innym ubyło kilku (Argentyńczycy, Portugalczycy, Japończycy, Amerykanie), a na jeszcze innych wogóle nie miało to wpływu (Grecy, Szwedzi, Niemcy, Australijczycy). Zmiany w bazie były na tyle niewielkie, że nie wpłynęły na kolejność krajów w żadnym z przedziałów, dlatego nie będę ich tutaj opisywał po kolei, tak jak w przypadku wersji 3.9.60. Dość powiedzieć, że największe zmiany zaszły w przypadku Szwedów i Hiszpanów w przedziale z najzdolniejszą młodzieżą (Potantial Ability równe -2). Szwedzi stracili trzech ze swoich zdolnych młodzieńców i w tej wersji mają tylko trzech reprezentantów w tej kategorii, natomiast Hiszpanom przybył jeden młody-zdolny.

Wersja 3.9.68

W przypadku tej wersji zmiany, w stosunku do oryginalnej bazy CeeMa są dość znaczne. Zwiększono ją do 121516 wpisów, czyli aż o 16826. Do pierwszego przedziału z pot. ability większym lub równym 120 trafiło 15234 graczy (czyli o 2203 więcej niż w oryginalnej bazie z wersji 3.9.60), drugi przedział zawiera 2243 graczy (więcej o 133), trzeci 539 zawodników (więcej o 82), zaś czwarty, do którego trafiają największe gwiazdy, powiększył sie o jednego przedstawiciela i zawiera w sumie 51 osób. Jak widzimy więc znacznie zwiększyła się liczba wartościowych zawodników jakich mamy do dyspozycji, jednak nie za darmo. Zmiejszono, i to w dużym stopniu, ilość młodych utalentowanych zawodników. Graczy z pot. ability równym -1 jest teraz 2969, czyli o 158 mniej. Podobnie rzecz się ma z zawdonikami o PA=-2. Ich liczba spadła o 60 i jest teraz równa 198. Jak więc się można przekonać znalezienie w tej wersji CeeMa prawdziwej gwiazdy jest sporo trudniejsze.

Przedział I: potential ability większe bądź równe 120

Tutaj pierwsze miejsce utrzymała Brazylia (2009 piłkarzy), ale Hiszpanie, którzy poprzednio byli na drugim miejscu spadli na czwarte (1038). Zostali oni bowiem wyprzedzeni przez Niemców (1375) i Francuzów (1198). Tuż za tymi krajami znalazła się grupa nacji mających między 900 a 1000 reprezentantów. Są to Włochy, Argentyna, Szwecja i Anglia. Do czołówki pretendują jeszcze Holandia i Belgia, które mają niewiele ponad 700 reprezentantów w tej kategorii. Później są już kraje, o których można powiedzieć, że są co najwyżej średniakami (poniżej 500 reprezentantów). Począwszy od najmocniejszego z nich są to Norwegia, Polska, Turcja, Japonia, Dania, Chorwacja, Szkocja, Rosja i Portugalia. Pozostałe kraje jak Australia, USA, Grecja i Irlandia należą do słabych (poniżej 150 zawodników), lub bardzo słabych (poniżej 100) jak Walia, Finlandia i Irlandia Pn.

Przedział II: potential ability większe bądź równe 150

W tej kategorii nadal przodują Brazylijczycy (359 reprezentantów). Na drugim miejscu ciągle Włosi, ale w stosunku do pierwotnej wersji bazy nadrobili oni sporo dystansu i teraz zamiast 222 mają w tej kategorii aż 304 graczy. Na trzecie miejsce awansowali Niemcy (195), a na czwarte Francuzi (189). Potem są Anglicy (166) i Argentyńczycy (162), za nimi zaś Hiszpanie (131). Do czołówki aspirują jeszcze Holendrzy (106). Znacznie spadli Szwedzi, którzy mają w tej wersji tylko 69 graczy. Podobny do nich poziom prezentują Chorwaci, Norwegowie, Turcy, Szkoci i Duńczycy. Średniakami można nazwać Rosję, Portugalię, Belgię, Polskę, Irlandię, Grecję, Australię i Japonię, podczas gdy do słabeuszy (poniżej 20 zawdoników) należą Walia, USA, Finlandia i Irlandia Pn.

Przedział III: potential ability większe bądź równe 170

Tutaj poziom czołówki znacznie się wyrównał. Co prawda prowadzą nadal Brazylijczycy (97), ale Włosi są tuż tuż za nimi (95). Trzecie miejsce należy do Niemców (65), a czwarte do Francuzów (51). Anglicy, zepchnięci na piątą pozycję mają 48 reprezentantów. Za nimi plasuje się Argentyna (37), Holandia (31) i Hiszpania (27). Powyżej dziesięciu mają jeszcze Chorwacja i Norwegia. Duńczycy mają 9 graczy na tak wysokim poziomie, Turcy 7, po 6 mają Rosjanie, Portugalczycy i Irlandczycy, 5 mają Szwedzi, 4 Grecy. Trzema zawodnikami mogą pochwalić się Szkoci, Polacy, Australijczycy i Walijczycy, po dwóch mają Belgowie, Amerykanie i Finowie, zaś po jednym Japonia i Irlandia Pn.

Przedział IV: potential ability większe bądź równe 190

Jeśli chodzi o największe gwiazdy światowego futbolu, to najliczniejszą ich grupę posiadają Włosi (10 osób). Tuż za nimi są Brazylijczycy (9), zaś trzecie miejsce przypadło Argentynie (6). Pięcioma gwiazdorami pochwalić się mogą Niemcy, Anglicy i Holendrzy. Czterech mają Francuzi, dwóch Hiszpanie. Chorwaci, Portugalczycy, Irlandczycy, Australijczycy i Walijczycy mają po jednym zawdoniku tej klasy. Pozostałe drużyny nie mają takich bohaterów.

Przedział V: potential ability równe -1

Największy potencjał piłkarski wśród młodych ma Portugalia (533), a następnie Argentyna (350), Anglia (331) i Włochy (316). Do czołówki pretendują jeszcze Brazylia (211) i Holandia (191). Zupełnie dobrze prezentują się też Norwegowie (154), Hiszpanie (129) i Niemcy (126). Dość zaskakujące jest wysokie miejsce Australii (99). Za nią znajduje się Dania (85), Szkocja (67) i znów zaskoczenie... Francja (tylko 55). Mniej niż pięćdziesięciu reprezentantów w tym przedziale mają Turcja, Japonia, Szwecja, Finlandia, Rosja, Irlandia i Polska (29). Poniżej dwudziestu mają Walia, Chorwacja, USA i Irlandia Pn. Belgia ma zaledwie pięciu, zaś Grecja ani jednego!

Przedział VI: potential ability równe -2

W tym przedziale rozważamy młode materiały na największe gwiazdy. Zdecydowanie najwięcej ma ich Brazylia (35). Tuż za nią, w dość spójnej grupce, są Anglia (28), Włochy (27), Argentyna (26) i Hiszpania (23). Na szóstym miejscu jest, co BARDZO ciekawe, Grecja, która choć nie miała ani jednego gracza z pot. ability równym -1, takich z PA=-2 ma aż 14. Pozostałe kraje są już o wiele słabsze. Norwegia ma 7 takich zawodników, Turcja 6, Australia 5. Czterema mogą pochwalić się Holandia i Francja. Po trzech mają Portugalia, Szwecja i Walia, po dwóch Dania, Finlandia i Rosja, zaś po jednym Szkocja, Japonia, Chorwacja, USA. Niemcy, Polska, Belgia i obie Irlandie nie mają nikogo, kto mógłby w przyszłości stać się prawdziwą gwiazdą.

Zapytacie pewnie teraz do czego to wszystko może się przydać? Do różnych rzeczy. Na przykład do wyboru ligi, w której zaczniecie swoje boje. Jeśli (podobnie jak ja) nie lubicie zespołów typu Chelsea, czy Rangers, gdzie zdarza się, że nie gra ani jeden gracz z rodzimego kraju i chcecie budować swoją drużynę na graczach z rodzimej ligi, to będziecie mogli łatwo ocenić przyszły potencjał Waszego zespołu. Bo o ile stworzenie dobrego zespołu o uznanej europejskiej klasie z samych Włochów jest jak najbardziej możliwe, to w przypadku Szwedów może być już trudne, a przy Walijczykach graniczyć z cudem.

Jak zwykle proszę o komentarze odnośnie tego tekstu. Co sądzicie o takiej tematyce? Co było dobrze, a co źle? Wasze uwagi będą bardzo cenne. Z góry dziękuję!