To, co odróżnia, chyba w największym stopniu, CeeMa od rzeczywistości to liczbowe atrybuty piłkarzy. W życiu nikt nie jest w stanie określić, na żadnej skali, umiejętności tego czy innego piłkarza. Można dość ogólnie stwierdzić, że jeden jest lepszy niż drugi, ale nie da się temu przypisać wartości liczbowych. Bo cóż miałoby oznaczać, że Zidane drybluje na 19, a Figo na 20? Jednocześnie, takie odwzorowanie jest chyba jedynym sensownym sposobem oddania realnego świata w grze. Otwiera to także nowe możliwości. Umożliwia obiektywne porównanie piłkarzy ze sobą. Skoro można porównać piłkarzy, to można także i kluby. I o tym właśnie traktuje niniejszy tekst.

Chciałbym przedstawić porównanie drużyn hiszpańskiej La Liga ze względu na umiejętności (current ability) i potencjał (potential ability) ich zawodników. Jeśli więc zastanawialiście się kiedykolwiek nad tym jaki poziom prezentuje jakaś drużyna lub która jest najlepsza, to w niniejszym tekście znajdziecie na to odpowiedź.

"Na warsztat" wziąłem dwadzieścia zespołów z najwyższej klasy rozgrywkowej w Hiszpanii. W przypadku każdej z drużyn brałem pod uwagę wszystkich zawodników, którzy na początku gry znajdują się w pierwszym zespole. Oznacza to, że z analizy wyłączeni są gracze z drużyn B. Wszystko opiera się o bazę danych z wersji 3.9.68. Aby dobrze opisać poziom ligi i zespołów będę podawał za każdym razem minimalną, maksymalną i średnią wartość CA (current ability) i PA (potential ability), a także ich odchylenie standardowe. To ostatnie daje nam pojęcie o tym jak bardzo zróżnicowane są umiejętności poszczególnych zawodników w danym zespole. Odchylenie standardowe równe zero oznacza, że wszyscy zawodnicy mają dokładnie takie same umiejętności. Im zaś jego wartość wyższa, tym większe zróżnicowanie. Dla przykładu przyjmijmy, że mamy dwa zespoły. W obu średnie CA wynosi 130. W jednym odchylenie standardowe równe jest jednak 5, zaś w drugim 30. Oznacza to, że w pierwszym przypadku umiejętności większości zawodników skupione są wokół 130. Niewielu jest graczy zdecydowanie lepszych lub gorszych. Po prostu zespół jest bardzo wyrównany. W drugim przypadku, tam, gdzie odchylenie standardowe jest wysokie, mamy do czynienia z wieloma graczami dużo słabszymi niż 130, ale jest też wielu zawodników dużo lepszych, tak, że w sumie się równoważą. Jak więc widać wartości odchylenia standardowego podaje nie bez przyczyny. Pozwalają one lepiej zorientować się w charakterze drużyny i dają dodatkowe informacje, których sama średnia nie jest w stanie przekazać.

W dwudziestu hiszpańskich pierwszoligowcach gra w sumie 541 zawodników. Średnio ich CA (current ability) wynosi 128,9. Minimalna wartość (najgorszy gracz) to 60, maksymalna (najlepszy) to 190. Odchylenie standardowe dla wszystkich tych zawodników wynosi niespełna 22. Spośród tych 541 graczy 223 to obrońcy, 195 to pomocnicy, zaś 123 to napastnicy. Ten podział jest dość umowny, gdyż w CeeMie dość często występują gracze, którzy mogą jednocześnie grać np. w obronie i pomocy. Na potrzeby tego opracowania, do obrońców zaliczałem zawodników, którzy mieli najwyższy atrybut w polu "defender" oraz bramkarzy, do pomocników tych z maksymalną wartością w polu "midfielder" i analogicznie do napastników tych, u których najwyższa wartość widniała w polu "attacker". Pól pośrednich (np. "defensive midfielder") nie brałem pod uwagę. Jeśli zdarzyło się, że w dwóch polach gracz miał taką samą wartość (np. 20 i w "defender" i w "midfielder") to zaliczałem go do pomocy. Trzymając się takiego podziału na pozycje okazało się, że średnio najwyższym piłkarskim potencjałem (potential ability) dysponują w lidze hiszpańskiej... tak, tak, oczywiście napastnicy - 152,22. Pomocnicy uzyskali średnią 147,61, zaś obrońcy 144,98. Potwierdza się więc teza (przynajmniej w CeeMie), że liga hiszpańska to przede wszystkim świetni napastnicy. Najgorszy obrońca ma PA równe 91, a najlepszy 190, najgorszy pomocnik - 80, najlepszy - 194, zaś najgorszy napastnik - 85, a najlepszy 197.

Pod względem aktualnych umiejętności (current ability) najlepszym zespołem jest Real Madryt ze średnią 149,55. Za nim plasuje się (co chyba dla nikogo nie jest niespodzianką) Barcelona z wynikiem 148,29. Kolejne miejsca to Deportivo z rezultatem 145,03 i Valencia ze średnią 143,81. Te cztery drużyny tworzą wyraźną czołówkę ligi. Piąte miejsce ze sporą już stratą zajmuje Celta z wynikiem 136,79. Za nią są atletico Madryt - 133,65, Betis - 132,85, Athletic Bilbao - 130,23 i Real Sociedad - 129,59. Pierwszą dziesiątkę zamyka, ze znaczną już stratą do czołówki, Alaves ze średnią 125,25. W dolnej części tabeli kolejno plasują się Mallorca - 124,69, Villarreal - 124,08, Malaga - 123,16, Sevilla - 122,60 i Espanyol - 121,74. Granicy 120 punktów nie przekroczyły zespoły Osasuny - 118,80, Rayo - 118,61, Valladolid - 116,27 i Racingu Santander - 113,62. Zdecydowanie najsłabszą drużyną jest beniaminek Recreativo ze średnią tylko 106,30. Jeżeli więc ktoś uważa się za CeeMowego mistrza, któremu żadne wyzwanie niestraszne, to polecam prowadzenie tego właśnie zespołu bez wzmocnień w I sezonie. Powodzenia ;-)

A jak wygląda ta sama klasyfikacja jeśli idzie o piłkarski potencjał (potential ability)? Na czele tym razem jest Barcelona ze średnią 164,38. Drugi jest Real Madryt - 163,97, potem Valencia - 162,68 i czwarte Deportivo, które jednak z wynikiem 157,28 odstaje nieco od pierwszej trójki. Piąte miejsce podobnie jak w przypadku CA zajmuje Celta z rezultatem 154,21. Za nią plasują się Atletico Madryt - 151,50 i Real Sociedad - 150,12. Dalej następuje dość jednorodna grupa otwierana przez Betis - 147,44, a następnie Athletic Bilbao - 146.12, Alaves - 145,83, Mallorca - 145.75, Villarreal - 145,31, Espanyol - 143,79, Malaga - 142,38 i Osasuna - 140,52. Poniżej 140 punktów pozostały zespoły Rayo - 138,35, Sevilli - 136,96, Valladolidu - 135,24 i Racingu Santander - 135,08. Ostatnie miejsce przypada, podobnie jak w przypadku CA, drużynie Recreativo - 127,06.

Jeśli chodzi o zróżnicowanie umiejętności poszczególnych graczy w klubie to na czele są zespoły Deportivo, Betisu, Realu Madryt i Barcelony, których odchylenie standardowe przekracza 18. Za nimi, z odchyleniem w okolicy 16 znajdują się Celta, Espanyol i Valladolid. Następne jest Rayo - 15 i grupa drużyn średnio zróżnicowanych (wynik około 14) takich jak Valencia, Mallorca, Villarreal, Atletico Madryt i Osasuna. Wyniki w okolicach 12 osiągnęły zespoły Malagi, Athletic Bilbao, Recreativo, Realu Sociedad i Sevilli. Najbardziej jednorodnymi drużynami, w których zawodnicy mają bardzo podobne umiejętności, są zespoły Recingu Santander - 10 i Alaves - 9.