Konstrukcja odpowiedniej taktyki to czasochłonny proces. Aby wszystkie tryby sprawnie funkcjonowały, musimy poświęcić sporo uwagi na polecenia drużynowe, wytyczne dla poszczególnych zawodników i stałe fragmenty gry. Wielu nawet doświadczonych eFeManiaków może się w tym wszystkim pogubić. W sukurs graczom przyszedł portal FM View, na którym pojawił się ciekawy artykuł dotyczący systemu konstruowania linii defensywnej.

Autor artykułu – DeanoWHUFC – zaprezentował trzy różne sposoby zestrajania linii defensywnej. Pierwszy, mieszany, polega na wyznaczeniu u skrajnych obrońców polecenia krycia strefowego. Środkowi obrońcy natomiast w poleceniach indywidualnych mają za zadanie kryć jeden na jeden. Zgodnie z założeniami, boczni obrońcy zyskują w ten sposób więcej przestrzeni do gry, co jest szczególnie przydatne w przypadku, gdy nasz zespół jest w natarciu. W przypadku trzyosobowego bloku defensywnego, dwaj obrońcy powinni mieć wyznaczone polecenia krycia jeden na jeden, natomiast u trzeciego zawodnika (z najbardziej defensywnymi ustawieniami) wyznaczamy krycie strefowe. W ten sposób dwaj zawodnicy z ostatniej linii skupiają się na kryciu wysuniętych napastników rywala, zaś ostatni obrońca będzie czyścił najbardziej zagrożoną strefę.

Druga metoda polega na przypisaniu do każdego z zawodników wchodzących w skład bloku defensywnego polecenia krycia indywidualnego. Dzięki temu nasi defensorzy będą ustawiali się blisko przeciwnika, a gra w defensywie będzie polegała na toczeniu pojedynków jeden na jeden. Należy przy tym pamiętać, iż nasi obrońcy powinni mieć lepsze atrybuty od zawodnika, którego neutralizacją się zajmują. Chodzi tu o umiejętności siły, wytrzymałości, przyspieszenia oraz gry głową. Jeśli odpowiednio wyznaczymy wykonawców, to możemy się spodziewać, iż napastnicy rywala przez pełne 90. minut spotkania będą bezużyteczni. Zdaniem autora, ten system powinien być wykorzystywany w przypadku spotkań z silniejszym rywalem, podczas którego skupiamy się głównie na defensywie.

Trzeci system polega na przypisaniu do wszystkich zawodników z ostatniej linii krycia strefowego. W ten sposób każdy z nich będzie odpowiedzialny za swój skrawek murawy. To pozwoli pokryć niemal całą szerokość boiska, jednocześnie nie związując defensorów koniecznością ustawiania się blisko przeciwnika. Oczywiście ta metoda jest najbardziej pożądana w przypadku ofensywnych taktyk, które zakładają długą wymianę piłki w defensywie. Co więcej, naturalną korzyścią płynącą ze stosowania tego systemu jest możliwość łapania przeciwnika na pułapki ofsajdowe. A Wy, drodzy eFeManiacy jak ustawiacie swój blok defensywny?

→ Making Setups