Football Manager to seria, która od początku swego istnienia budziła skrajne emocje. Jedni postrzegali FM’a i produkty jemu podobne, jako excelowską zabawę z tabelkami, a ich zwolenników jako flegmatyków. Innym seria od razu przypadła do gustu i stali się jej zagorzałymi zwolennikami. Jednak nawet i wśród fanów serii pojawiają się krytyczne głosy. Zwłaszcza dwie ostatnie części sagi spotkała lawina zgłoszeń dotyczących błędów w samej grze, skomplikowanego systemu rejestracji produktu, a nawet sięgnięto po argumenty najcięższego kalibru – odwołujące się do rozwoju serii.

Kiedy spojrzymy przekrojowo na całą serię począwszy od FM 2005 do obecnego FM 2009 z pewnością będziemy w stanie odszyfrować strategię rozwoju produktu. Każda kolejna część raczej nie wnosi ogromu nowości, stąd też pojawiły się szaleńcze pomysły wydawania gry… co 2 lata, ale za to nieco bardziej dopracowanej. Pomysł ciekawy z punktu widzenia gracza, ale nierealny z punktu widzenia twórców i developerów, którzy wydając grę zyskują fundusze do dalszej pracy. Faktem jest, że SI koncentruje się na szczegółach, rzadko decydując się na odważny krok do przodu. Mimo to takie kroki są nieuniknione, ale co gorsza produkty SI Games coraz częściej zaczęły być kojarzone z wszelkimi niedopracowaniami, które sprawiają, że FM staje się grywalny dopiero po drugiej czy też trzeciej łatce. A do tego ten kosmiczny silnik meczowy, który potrafi wyssać z gracza całą chęć do gry. Nic dziwnego, że niektórzy eFeManiacy zdecydowali się pozostać przy wcześniejszych wersjach, które były znacznie bardziej zbalansowane pod względem trudności. A może jest coś jeszcze, co powoduje, że niektórzy bez wahania odrzucają rewolucyjnego FM 2009?

-> FM-owe piśmiennictwo (cz.1) - Dlaczego stoisz graczu? - Rondel