Joga Bonito by Fus3k

Charakterystyka zawodników

Bramkarz – standardowo – najlepiej, aby był jak najlepszy. Kluczowe umiejętności to chwytanie, refleks, gra w powietrzu i na przedpolu, ustawianie się, decyzje, koncentracja.

Boczni obrońcy – grają w tej taktyce bardzo ofensywnie. Przydają się zawodnicy z jak najlepszymi atrybutami: wytrzymałość, odbiór, krycie, dośrodkowania, drybling.

Środkowi obrońcy – kluczowe atrybuty to: odbiór, krycie, gra głową, ustawianie się, koncentracja.

Defensywny pomocnik – ustawiony jest jako „cofnięty rozgrywający”, co oznacza, że oprócz typowych zadań destrukcyjnych, zawodnik ten będzie aktywnie uczestniczył w rozgrywaniu piłki przez naszą drużynę. Ważne atrybuty dla takiego gracza to: krycie, odbiór, podania, współpraca, kreatywność i siła.

Środkowi pomocnicy – ten grający po prawej stronie, ustawiony jest jako wysunięty rozgrywający. Zawodnik ten, oprócz rozgrywania piłki, będzie dosyć często próbował strzelać z dystansu. Ważne atrybuty to: podania, technika, kreatywność, błyskotliwość, strzały z dystansu.

Natomiast pomocnik grający nieco z lewej strony, jest ustawiony jako środkowy pomocnik z zadaniem wsparcia. Ważne atrybuty dla takiego gracza to: krycie, odbiór, podania, współpraca, ustawianie się.

Boczni napastnicy – bardzo ważni zawodnicy w tej taktyce. Będą grali zarówno na skrzydłach, próbując dograć piłkę środkowemu napastnikowi, jak również sami będą wykańczać sytuacje. Najlepiej, aby byli to bardzo wszechstronni zawodnicy.

Kilka najważniejszych atrybutów to: wykańczanie akcji, opanowanie, podania, gra z pierwszej piłki, gra bez piłki, kreatywność, przewidywanie.

Środkowy napastnik – ustawiony jako lis pola karnego, jednak gdy trzeba cofa się po piłkę do linii pomocy. Najważniejsze atrybuty to: wykańczanie akcji, opanowanie, gra z pierwszej piłki, przewidywanie, zwinność.

Ustawienia drużynowe

Filozofia gry – zrównoważona. Ta filozofia wymaga, by piłkarze angażowali się w więcej niż jedną fazę gry. Jednak z zachowaniem pewnego schematu. Obrońcy i defensywni pomocnicy będą odpowiadali za obronę i rozegranie piłki do zawodników ofensywnych. Ci natomiast odpowiedzialni będą za grę ofensywną drużyny, w tym wykończenie akcji.

Strategia wyjściowa – ofensywna. Dzięki tej strategii, nasza drużyna ma narzucić przeciwnikowi swoje warunki gry.

Podania – bardziej bezpośrednie. Zawodnicy mają jak najszybciej przenieść piłkę na połowę przeciwnika.

Linia obronna – wysunięta, gra na pułapki ofsajdowe. Wymaga to posiadania szybkiej i zgranej linii defensywy.

Szerokość gry – szeroko. Pomimo grania bez skrzydłowych, zawodnicy mają grać bardzo szeroko. Często na skrzydłach zobaczymy bocznych obrońców i napastników.

Tempo – szybkie. Dzięki szybkiemu tempu gry, zawodnicy bardzo szybko przenoszą piłkę z obrony do napastników. Często nie pozwala to przeciwnikowi ustawić skutecznej defensywy.

Nasza drużyna ma także wykorzystywać okazje do kontrataków.

 Rzuty rożne w ataku.

Dośrodkowania na długi słupek.

Sprawdzają się naprawdę bardzo dobrze. Środkowy napastnik, jest tym, który nabiega na długi słupek i strzela sporo bramek. Poniższy screen doskonale to obrazuje.

Rzuty rożne w defensywie.

Aż 4 zawodników jest ustawionych z przodu. Wydaje mi się, że spokojnie można by było jednego z nich cofnąć do obrony, gdyż dosyć często moja drużyna traciła bramki właśnie po tym, jak przeciwnicy wykonywali korner.

Na poniższym screenie widzimy sytuację, gdzie zawodnik przeciwnika urywa się kryjącemu go zawodnikowi i posyła piłkę do bramki.

Gra obronna.

Gra w obronie naszej drużyny, zaczyna się już na połowie przeciwnika. W tej sytuacji, środkowy napastnik (nr 7), zaatakował pressingiem obrońcę rywala i ten zmuszony został wybić piłkę na rzut rożny.

Tym razem widzimy dobrą pułapkę ofsajdową naszej ekipy. Piłka zaraz trafi do napastnika przeciwników (nr 11), który jest na pozycji spalonej.

Tym razem widzimy akcję, w której przeciwnicy zagrywają piłkę za naszą linię obrony. Stara się do niej dojść zawodnik z numerem 11, jednak nasz bramkarz w porę wychodzi poza pole karne i wybija piłkę.

Gra w ofensywie.

Na powyższym screenie widzimy jak, boczny obrońca (nr 6) i boczny napastnik naszej ekipy (nr 10), grają szeroko na skrzydle. To samo robią ich odpowiednicy po prawej stronie boiska.

Dobrze wyglądają także ataki środkiem boiska, które często kończą się prostopadłym podaniem, do któregoś z napastników, bądź strzałem z dystansu środkowego pomocnika.

Modyfikacje taktyki.

Gra przeciwko silniejszym zespołom / bronienie wyniku w końcówce spotkania.

Jeśli gramy przeciwko silniejszemu rywalowi, musimy zagrać nieco ostrożniej. Cofamy linię obrony (nawet do połowy długości suwaka) i wyłączamy grę na pułapki ofsajdowe. Oprócz tego warto zmniejszyć szerokość gry. Jeśli przeciwnik ma dobrych zawodników na skrzydłach, ustawiamy zadanie obrony dla naszych bocznych obrońców.

Podobnie robimy w końcówce meczu, gdy bronimy wyniku. W tym wypadku, warto także włączyć grę na czas i zmniejszyć tempo gry.

Gra przeciwko słabszym zespołom / odrabianie strat w końcówce spotkania.

Tutaj wiele nie zmieniamy. Taktyka ta, z założenia jest taktyką ofensywną. Możemy jedynie zmienić strategię wyjściową na „przewagę liczebną”.

Podsumowanie.

Jest to ofensywna taktyka, która w  dobrym klubie zapewni nam niezwykle widowiskowe spotkania, ze sporą ilością bramek. W słabszych klubach konieczne mogą być drobne modyfikacje, ale również powinna się ona dobrze sprawować.

Autorem analizy jest Bond