zabójcza

Taktyka była tworzona z myślą o zdominowaniu rywala. Świadczy o tym ofensywna strategia wyjściowa oraz bardzo płynna filozofia. W akcje ofensywne angażuje się ośmiu zawodników.  

Linia obrony jest cofnięta. Często powstaje luka między obrońcami a naszymi pomocnikami, podobnie jak miedzy naszymi pomocnikami a jedynym napastnikiem (widoczne szczególnie w meczach z silniejszymi rywalami). Włączone pułapki ofsajdowe powoduję, że nasi obrońcy grają na spalonego nawet w polu karnym, co często się źle kończy. Często obrońcy faulują w obrębie szesnastki. Pomocnicy nieraz będą wspomagać naszych defensorów, gdy sytuacja będzie tego wymagała. 

Celność podań wynosi zawsze powyżej 70%. Średnia strzałów ok. 17 na mecz. Większość z nich jest zza pola karnego. Jest to zależne od siły naszego przeciwnika. Wolne tempo i krótkie podania powodują wysoki współczynnik posiadania piłki po naszej stronie (w meczach z silnymi rywalami jest gorzej).

Piłka z defensywy do ofensywy przechodzi najczęściej przez krótkie podania obrońcy do środkowych pomocników. Ten zagrywa do środkowego ofensywnego pomocnika. On zaś rozprowadza piłki. Pełni rolę rozgrywającego i dlatego ma największą liczbę podań w naszym zespole. Jest najbardziej wyróżniającym się zawodnikiem. To od ofensywnego pomocnika zależy gra zespołu. Często zagrywa prostopadłe piłki do naszego napastnika. 

W rzutach rożnych w ofensywie piłkarze nie mają określanego miejsca zagrywania piłki. Najczęściej wrzucana jest na krótki słupek. Tam nabiega nasz lewy obrońca. Możemy liczyć na kilka bramek w sezonie.

Taktyka może mieć problemy z zespołami grającymi skrzydłami.

Podsumowując:
 - słaba gra w obronie,
 - dobra gra środkowego ofensywnego pomocnika,
 - dużo goli środkowego napastnika.

Autorem analizy jest pawelbed