Skuteczna - tak zwyczajnie

Testując tą taktykę, oglądałem dzisiejszy mecz siatkarzy w Pucharze Świata w Nagoi. Niestety, nasz zespół przegrał - jednak nie o tym mam tutaj pisać. Kolejna taktyka, nastawiona na grę z jednym napastnikiem na szpicy. Natomiast jest tutaj trochę inaczej, niż w tych poprzedniejszych. Cała gra polega na stwarzaniu jak najwięcej sytuacji podbramkowych, wymianie podań w środku pola i szybkim przekazywaniu futbolówki w luki, gdzie przebiegnie nasz zawodnik. Często się zdarza, że rozgrywający podaje piłki bezpośrednie, za obrońców, a tam już jest nasz napastnik, lub skrzydłowy, który wykańcza akcję. Styl gry to kontrolowanie przebiegu meczu, atak jest pozycyjny. Zdarza się też, że istnieją kontrataki z rzutów rożnych, po których przeważnie wpada bramka, jeśli mamy szybkiego napastnika. W rzutach rożnych defensywnych, ustawienie naszego zespołu jest bardzo dobre, gdyż przeważnie po dośrodkowaniu na krótki słupek, obrońcy ją wybijają w stronę ofensywnych zawodników, wyprowadzając kontratak. Zdarza się też, że zostaje w polu karnym nie kryty zawodnik rywala, przez co tracimy często bramki. Nie ma tutaj też tej luki w defensywie, gdy zawodnicy wymieniali się pozycjami, podchodząc do przeciwnika. Tutaj zachowanie obrońców jest dobre, bo czekają do ostatniego momentu, aby odebrać piłkę, nie wychodząc za wcześnie, zostawiając wolne pole na wyjście rywala do bezpośredniego podania. Najważniejszą rolę odgrywają tutaj ofensywni skrzydłowi, którzy ciągną wszystkie akcje, a kończą podaniem w środek pole, gdzie jest już napastnik albo ofensywny pomocnik.

Zalety:

- brak luk w obronie, przy wymianie pozycji;

- duża ilość stwarzanych sytuacji;

- dobra skuteczność napastnika;

- dobre rozgrywanie piłki.

Wady:

- brak dokładnego pokrycia przy defensywnych rzutach rożnych

Autorem analizy jest Miki088