VP Tactic

TaktykaUstawienia drużyny

Autor: VP
Data dodania: 20 lipca 2008
Wasza ocena: 5.05
Popularność: 37770
Pobrania: 6997
Liczba komentarzy: 28

W paczce przygotowanej przez autora taktyki znajdują się cztery pliki. W naszej analizie zajmiemy się jednym z nich – polecanym do gry u siebie, którego screenshoty ustawienia i poleceń drużynowych widać powyżej. W praktyce stosować można go nie tylko na swoim stadionie, ale również na wyjeździe – w przypadku gdy rywal nie jest od nas o wiele silniejszy. Na początku zobaczymy jak wygląda gra całego zespołu, później przejdziemy do indywidualnej charakterystyki zawodników i zaproponujemy pewne modyfikacje a następnie pokażemy wyniki testów. Gra drużyny przy pomocy tej taktyki charakteryzuje się kilkoma prawidłowościami: - Długie utrzymywanie się przy piłce. Podczas gdy w FM 2008 w większości to rywal dłużej jest w posiadaniu futbolówki, przy taktyce VP role te odwracają się i rzadko kiedy zobaczymy w ekranie statystyk liczbę mniejszą niż 50%. Dzieje się tak między innymi na skutek krótkich podań oraz powolnego stylu gry. - Dużo strzałów, a co za tym idzie dużo goli. Mimo, że gramy tylko jednym napastnikiem, a częste strzały z dystansu ma ustawione zaledwie dwóch piłkarzy (należy je dostosować pod umiejętności graczy swojego klubu), nasz zespół oddaje mnóstwo uderzeń na bramkę przeciwnika. - Rozgrywanie piłki na małej przestrzeni. Podobnie jak na długie posiadanie piłki, wpływają na to głównie krótkie podania z poleceń drużynowych, ale także wymienność pozycji w ofensywie. Momentami wydaje się, że nasi podopieczni grają z przeciwnikiem w dziadka i ręce same składają się do oklasków. - Dużo traconych bramek. Pomimo pozornie niezbyt ryzykanckiego ustawienia, jest to bardzo ofensywna taktyka, w której trzeba liczyć, że zdobędzie się więcej bramek niż rywal. Rzadko bowiem zdarza się bramkarzowi zachować czyste konto. Gole przeciwko nam padają najczęściej po kontratakach. Gdy posiadamy piłkę, prawie cała drużyna zaangażowane jest w tworzenie akcji ofensywnych. Szczególnie widać to po bocznych obrońcach, którzy nierzadko pełnią rolę skrzydłowych, zapominając o bronieniu dostępu do własnej bramki. - Dużo przechwytów w środku pola. Sprzyja temu ustawienie suwaka Gry przy przeciwniku w ¾ suwaka. Jeśli dodamy do tego agresywny odbiór w poleceniach przedmeczowych, spodziewać się możemy wielu zwycięsko zakończonych pojedynków w okolicy linii środkowej. Charakterystyka pojedynczych piłkarzy (podkreślone kluczowe pozycje, kolorem czerwonym sugestie zmian): - Bramkarz: Jego polecenia indywidualne są takie same jak drużyny, a więc bardzo ofensywne. Skutkuje to czasami zbyt odważnymi wyjściami do piłki i wybiciami np. spod linii bocznej i w następstwie kuriozalnymi golami. Sugeruję ograniczenie Nastawienia, Swobody taktycznej oraz Gry przy przeciwniku do ¼ suwaka oraz ustalenie Podań jako mieszane. - Środkowi obrońcy: Niezwykle istotne postacie w tej taktyce. Oprócz typowych umiejętności charakterystycznych dla ich pozycji, powinni być również szybcy, aby nadążyć za szybkimi kontratakami. Mimo, iż autor ustawił dla nich indywidualne polecenia Nastawienia i Swobody taktycznej na ¼ suwaka, sugeruję ograniczenie ich o kolejne 50% a także mieszany styl Podań (krótkie wymienianie piłki może skutkować stratą przed bramką) i Gry przy przeciwniku (nie powinni oni wychodzić do przodu, gdyż wtedy z tyłu nie zostanie zupełnie nikt). - Boczni obrońcy: Grają wyjątkowo ofensywnie, przez co zespół narażony jest na kontrataki w bocznych rejonach boiska. Mimo takich samych poleceń indywidualnych, pełnią oni nieco inne role. Lewy obrońca częściej schodzi do środka. Dlatego też oprócz mocnych atrybutów charakterystycznych dla jego pozycji, powinien całkiem nieźle podawać oraz grać z pierwszej piłki. Prawy defensor zaś, ze względu na zagęszczenie swojego rejonu, trzyma się bliżej linii – wymagany wysoki współczynnik dośrodkowań. Mimo tak ofensywnej gry, obaj boczni obrońcy nie są zbyt efektywni, dlatego lepiej zadbać o dokładniejszą obronę własnej bramki np. poprzez cofnięcie strzałki o jedną pozycję a także ustalenie Nastawienia i Gry przy przeciwniku na połowę suwaka. - Środkowy pomocnik (prawy): Pełni rolę defensywnego pomocnika. Najlepiej ustawić w tym miejscu właśnie naturalnego DPŚ a nie PŚ. Ma znacznie ograniczone Nastawienie ora Swobodę taktyczną, przez co rzadko angażuje się w akcje ofensywne, zagęszczając środek pola. Nie rzuca się w oczy. - Środkowy pomocnik (lewy): Nastawiony ofensywnie, jednak nie jest to typowy rozgrywający, gdyż w tej taktyce takiego po prostu nie ma. Zalicza jednak całkiem dużo asyst, czasami decyduje się na strzały z dystansu, jednak nie jest to piłkarz kluczowy. - Boczni pomocnicy: Pełnią odwrotne role niż obrońcy grający bo ich stronie. Lewy pomocnik najczęściej decyduje się na rajdy przy linii i dośrodkowania na napastnika. Powinien być zatem szybki, dobrze dryblować oraz dośrodkowywać. Prawy zaś woli schodzić do środka i zagrywać prostopadłe piłki na dobieg do odgrywającego, co bardzo często przynosi bramki. Wysokie atrybuty kreatywności, podań i gry z pierwszej piłki mile widziane. Jeśli nasz napastnik jest wysoki i dobrze gra głową, więcej asyst zaliczać będzie lewy pomocnik. Jeśli zaś woli akcje po ziemi i wychodzenie na wolną pozycję, prawy pomocnik będzie kluczowy w naszej taktyce, prawdopodobnie zostając królem asyst. - Ofensywny pomocnik: Dzięki zejściom na prawą stronę przy posiadaniu piłki, akcje w tamtym miejscu rozgrywane są na bardzo małej przestrzeni, przy krótkich podaniach. Szczególnie ciekawie wygląda poruszanie się tego zawodnika tuż po odzyskaniu piłki, kiedy wymienia ją z napastnikiem i prawym pomocnikiem. Przy dobrych strzałach z dystansu i podaniach, zalicza dużo asyst a także prawie zawsze jest drugim strzelcem w zespole. W przypadku mniej kreatywnego gracza, sugeruję odznaczenie opcji Wolny elektron. - Napastnik: Najważniejsza postać w naszej taktyce. Strzela niesamowicie dużo bramek z różnych miejsc, dlatego warto zainwestować w jak najlepszego gracza na tej pozycji a odwdzięczy się prawdopodobnie większą ilości goli niż rozegranych meczów. Najważniejsze atrybuty to wykańczanie akcji, przyspieszenie, strzały z dystansu. Wyniki testów: 1. Arsenal Londyn: Na początek pokażmy dokonania VP – autora taktyki w drugim sezonie swojej gry.

2. Widzew Łódź: Taktyka testowana była podczas zwyczajnej gry, nie w trybie holiday, dzięki czemu można było wprowadzać drobne modyfikacje i dokładnie kontrolować wystawiany skład. Rozgrywka prowadzona była w sezonie 2012/2013, kiedy to Widzew jest wielokrotnym z rzędu mistrzem Polski i faworytem do zajęcia pierwszego miejsca. Najlepszy mecz rozegraliśmy przeciwko Atletico Madryt w eliminacjach Ligi Mistrzów, pokonując ich u siebie aż 5:1. Na wyjazdach nie udało się jednak wiele zdziałać, przegraliśmy z Atletico i Porto po 2:4. U siebie pokonaliśmy za to PSV 2:1. W lidze, czy krajowych pucharach zaledwie dwa razy zremisowaliśmy, resztę meczów rozstrzygając na swoją korzyść. Niesamowitą ilość bramek zdobył napastnik Kwabena Agouda [profil w dziale Talenty]. Obaj boczni pomocnicy są na szczycie klasyfikacji asyst.

3. Betis Sevilla: Tym razem rozegraliśmy połowę sezonu w trybie holiday nie dokonując żadnych modyfikacji w taktyce ani początkowym składzie. Przed rozpoczęciem rozgrywek Betis typowany był do zajęcia 16. miejsca, dlatego dziewiątą pozycję uznać należy za co najmniej dobrą. Potwierdziły się problemy z grą na wyjeździe z mocnymi rywalami, czego efektem były porażki z Realem 1:7, Valencią 1:4 i Barceloną 1:5, przez co różnica bramek nie wygląda najlepiej. Nasz środkowy napastnik Mariano Pavone zajmuje drugie miejsce w klasyfikacji strzelców, zaś najwięcej asyst w całej Premiera Division ma prawy pomocnik Edu.

Inne:

Autorem analizy jest Ziutek