32

TaktykaUstawienia drużyny

Autor: Kit070
Data dodania: 9 kwietnia 2008
Wasza ocena: 5.62
Popularność: 107238
Pobrania: 24885
Liczba komentarzy: 108

Przedstawiam zmodyfikowaną wersję swojej taktyki pod patcha 8.0.2 fix. Ustawienia drużynowe Nastawienie, swoboda, podania i gra przy przeciwniku: zawodnicy mają ustawione indywidualnie Odbiór: zespołowo wszyscy odbiór normalny, który moim zdaniem w połączenie ze ścisłym kryciem sprawdza się znakomicie i ogranicza w pewien sposób żółte kartki i faule w naszym polu karnym. Tempo gry: właściwie jest wolne by spokojnie budować atak, (chociaż czasami za bardzo kombinują) i jest jeden suwak w prawo od wskaźnika "tempo wolne". Trochę grzebałem na tym suwaku i takie ustawienie sprawdzało się najlepiej, pozwalało zachować bezpieczne rozwijanie akcji, ale nie ograniczało za bardzo dynamicznym graczy którzy lubią grać krótkie i z pierwszej piłki podania. Szerokość gry: zostawiłem na środku, mimo wielokrotnych modyfikacji; w ataku łatwiej grało się szerokim, ale za to broni się skuteczniej grając wąsko. Więc aby to wypośrodkować suwak jest na środku. Gra na czas: jest na rzadko, tylko w samej końcówce gramy maksymalnie na czas by utrzymać wynik. Linia obronna: tu dwie możliwości; dla lepszych drużyn lekko wysunięta (2 w prawo od środka suwaka); dla słabszych lekko cofnięta (2 w lewo od środka suwaka). Podania: środkiem, bo gramy by wykorzystać maksymalnie rozgrywającego, który gra raczej w środku pola. Krycie: strefowe, najlepiej się sprawdzi, ponieważ komp ma tendencję do wachlowania rożnymi formacjami i nasi zawodnicy mogliby łatwo się pogubić w kryciu 1 na 1. Podania do odgrywającego: na dobieg; preferuje raczej małego szybkiego napastnika, chociaż jak ktoś ma Drogbę, to taki zawodnik jest idealny;więc raczej szybki niż wysoki, nie może też mieć za niskiego wskaźnika "gry bez piłki", inaczej będzie za słabo wychodził do dobrych sytuacji bramkowych a nie oszukujmy się że zawsze się przebije przez dwóch środkowych obrońców. Gramy też na: ścisłe krycie, grę na rozgrywającego, odgrywającego. Nie gramy na kontrataki, bo sami mamy tworzyć grę. Kontrataki tylko w samej końcówce gry jak gramy maksymalnie na czas. Spalone: jak gramy lepszą drużyną to gramy na spalone, które w połączeniu z lekko wysuniętą linią obrony pozwalają kasować akcje rywala bardzo wysoko. Do tego jednak muszą być, chociaż średniej klasy obrońcy (ustawianie, przewidywanie, odbiór, krycie, decyzje muszą być powyżej 13); jak gramy słabiutkim zespołem to nie gramy na spalone, (bo gramy cofniętą linią obrony) Pozycje na boisku: Bramkarz: ma wychodzić do piłki, więc nie może być zbyt wolny, poza tym wysoka komunikacja, wychodzenie do piłki i decyzje. Piłkę mimo zaznaczonego podawania do obrońcy i tak przeważnie wykopuje na środek boiska, więc bramkarz z dobrym atrybutem wykopy też mile widziany. Prawy i lewy obrońca: mają za zadanie podłączać się często do akcji ofensywnych, skrzydłowych. Przeważnie tez zdążą wrócić, dobrze odbierają piłkę, nie zostawiają zbyt dużo miejsca skrzydłowym; obaj powinni w miarę dobrze grać głową (krycie przy rzutach rożnych w defensywie) i chociaż średnio szybcy, z dobrym odbiorem. Środkowi obrońcy: bezwzględnie dobra gra głową, odbiór; szybkość mniej istotna, ale warto nie mieć ich za wolnych przeciwko bardzo szybkim i zwinnym napastnikom; biorą udział w ofensywnych SFG, z czego ten bardziej z prawej ma za zadanie strzelać bramki z rożnych. Środkowy pomocnik ze strzałką w tył: typowy czyściciel, dobrze jak potrafi coś podać i może strzelić z dystansu ale nie jest to bardzo konieczne; najważniejsze aby był skuteczny przy rozbijaniu ataków rywali. Skrzydłowi: mają wymianę pozycji, sprawdza się nawet jak nie umie grać po drugiej stronie; ważna szybkość, technika i podania; reszta atrybutów drugorzędna, mimo, że dośrodkowania i umiejętność strzelenia celnie na bramkę jest polecana. Ofensywny pomocnik po prawej stronie za napastnikiem: zawodnik od wszystkiego, tak naprawdę to on rozgrywa akcje, musi dysponować dobrym podaniem i ewentualnie strzałem z dystansu (zawodnik w stylu Pirlo). Ofensywny pomocnik z lewej strony za napastnikiem: ten zawodnik ma być w zakładce rozgrywającym; do niego idzie większość piłek i jego zadaniem jest minąć rywala dryblingiem, podać prostopadłą piłkę do napastnika i strzelać; on też u mnie wykonuje wszystkie SFG (typ zawodnika Kaka). Napastnik: odgrywający; jego zadaniem to wychodzenie do prostopadłych piłek i przede wszystkim strzelanie bramek; najlepiej jak jest to typowy sęp; świetnie jak jest szybki, co pomaga mu zgubić obrońcę. Kluczowe pozycje: rozgrywający i odgrywający; jeśli obaj są w słabej dyspozycji to gra nie będzie dobrze wyglądać. *** Modyfikacje zacząłem na zespole z ligi włoskiej (chciałem w końcu w tej lidze zagrać) na zespole Napoli. Dużo bramek straciłem na początku sezonu, kiedy nie wiedziałem jak ustawić skutecznie obrońców by szybciej odbierali piłkę, grali bliżej zawodników rywala i nie dawali im postrzelać. Tak samo cały czas kombinowałem ze SFG, ale w końcu już przy końcu sezonu wróciłem do ustawień jakie stosowałem na 8.0.1. SFG w ataku (rożne): - najlepszy gracz grający głową stoi przy bramkarzu, - gracz dobrze grający głową ale i szybki nabiega na krótki słupek, - kolejny dobrze główkujący nabiega na długi słupek, - jeden z zawodników (przeważnie napastnik) wybiega z głębi pola, - jeden stoi na rozegraniu, - jeden stoi przed polem karnym (przeważnie mały z dobrym strzałem z dystansu), - reszta stoi z tyłu. SFG w obronie (rożne): - dwóch najlepiej grających głową (przeważnie środkowi obrońcy) mają polecenie „kryj wysokiego”, - trzech innych grających dobrze głową ma polecenie „tył”, - jeden ma polecenie „presja” by utrudniać rozegranie rożnego, - reszta zawodników (czterech) ma polecenie „przód”. Sposób ten, jeśli dobrze przypiszemy zawodników (według schematu) pozwala ograniczyć do minimum stratę goli z rzutów rożnych. Z gigantami (Inter, Milan, Juventus) było nieźle, zawsze pierwszy prowadziłem, ale za szybko grałem na czas i przeważnie się to zemściło. Traciłem też gole ze SFG, a ten problem rozwiązałem dopiero w połowie sezonu. I były też mecze jak przedostatnie spotkanie w lidze z Milanem, gdzie ja atakowałem, a Milan z niczego mi bramki strzelał. Po sezonie przyjąłem propozycję z Leverkusen, więc pojawiła się szansa na przetestowanie taksy w lidze niemieckiej i utarcie nosa Bayernowi. Cóż liga niemiecka jest duża łatwiejsza. Nawet grając z bardzo dobrymi drużynami nie ma aż tak wielkiego problemu. Poza tym, drużyny niemieckie wyprzedają swoich najlepszych graczy, więc siłą rzeczy zdobycia mistrzostwa jest tylko kwestią czasu. Po przejściu z Napoli do Leverkusen całą rundę jesienną przegrałem na taksie z Napoli. Wszystko szło świetnie. Za to w rundzie wiosennej zaczęły się kłopoty. Szczególnie w meczach wyjazdowych, które zrobiły się czasami nie do wygrania. Po dwóch porażkach z Bayernem (fakt że sędzia niesamowite rzeczy robił w tamtych meczach) zabrałem się za modyfikację przede wszystkim skrzydeł bo zupełnie akcje z tamtych rejonów były nieskuteczne a strat było bez liku. Polecenia dla bocznych obrońców faktycznie skopiowałem ze swojej taktyki z 8.0.1. Przede wszystkim w ataku piłkarze mają się skoncentrować na wychodzeniu do przodu i wrzutkach. Skrzydłowi również dostali polecenia, by wrzucać piłkę (na odgrywającego) na aferę. Drobne zmiany nie ominęły rozgrywającego (strzał z dystansu na często) i drugiego ofensywnego pomocnika (wychodzi on teraz bardziej do przodu z akcją i jest bardziej bramkostrzelny). Tabela ligowa Skład Jak widać jakiś super piłkarzy nie ma. Ale w Leverkusen zmontowałem całkiem solidny team. Genialnym napastnikiem okazał się Schaludraff, którego Bayern oddał mi prawie za darmo. Statystyki zespołu Trochę sporo straconych bramek, ale większość wynikała z końcówki rozgrywek. Zespoły przeciwko mnie grały jakąś niesamowitą piłkę, w końcówkach meczu kiedy traciłem bramki wyglądało tak jakby moi zawodnicy w ogóle nie umieli kryć przeciwnika mimo że nic nie zmieniałem, mój bramkarz zaczął grać po prostu fatalnie (co trudniejszy strzał to gol). Tłumaczyłem sobie, że moi zawodnicy są nieodporni psychicznie, ale czasami naprawdę dziwnie to wyglądało. Następny sezon to propozycja objęcia Olympique Lyon, którą przyjąłem. Od pierwszych meczów czuło się, że jest to zespół mistrzowski. Dokupiłem tylko środkowego obrońcę, bo ta pozycja wyjątkowo słaba była we francuskich zespole i bramkarza, bo czas Coupet’a w Lyonie już powoli się kończył. Tabela ligowa Skład Nie obyło się znowu bez małych modyfikacji. Na dobrym zespole o wiele łatwiej się ustawia różne pomysły, ale jest też minus, jeśli się meczy nie przegrywa, bo trudno dostrzec słabe strony taksy. Można za to sprawdzić jak radzi sobie taksa z najlepszymi zespołami (gram w LM). Ustawienie jak komp gra. ofensywnym pomocnikiem na środku (albo dwoma) czyli używa formacji 4-2-3-1, 4-3-2-1, 4-4-2 Diamond czy 4-4-1-1. Polecenia drużynowe jak gramy lepszą ekipą. Polecenia drużynowe jak gramy słabiutkim zespołem. Ustawienie grajków jak gramy w osłabieniu. Jak widać taksa przeszła szkołę modyfikacji w trzech różnych zespołach. Szkielet został bez zmian, ale trochę zeszło nim dograłem wszystkie polecenia (drużynowe i indywidualne) do najnowszego silnika gry. Ważne, aby grać mecze w całości - by móc szybko zareagować na formację przeciwnika.

Autorem analizy jest Kit070