3.A.5

Ustawienie 4-3-2-1 sprawia, że największą zaletą taktyki 3.A.5 jest olbrzymia siła w ofensywie. Warto zauważyć, że w akcjach zaczepnych bierze udział aż ośmiu zawodników z pola, a zadania ściśle defensywne zostały powierzone tylko i wyłącznie środkowym obrońcom. Podczas tworzenia taktyki po raz kolejny postanowiłem oprzeć ofensywną siłę swojego zespołu na skrzydłach. Tym razem nie skupiłem się jednak na jak najszybszym przejściu z linii obrony do ataku, lecz zdecydowałem się postawić na powolne i spokojne rozgrywanie piłki.

W ofensywie drużyna prezentuje się niezwykle ciekawie. Po przejęciu piłki zawodnicy powoli wymieniając się podaniami konstruują kolejną akcję. W początkowej części akcji bardzo ważną rolę odgrywają nasi środkowi pomocnicy (środkowy pomocnik oraz dwóch ofensywnych środkowych pomocników). To oni uspokajają grę i czekają aż do gry podłączą się zawodnicy odpowiedzialni za atak skrzydłami (boczni pomocnicy oraz boczni obrońcy). Wtedy następuje szybki przerzut piłki w boczne sektory boiska, gdzie skrzydłowi zaczynają myśleć jak należy wykończyć akcję. Najczęściej piłka dośrodkowywana jest do wysuniętego napastnika, który strzałem głową próbuje zaskoczyć bramkarza rywali. Czasami futbolówka trafia do ofensywnych pomocników, którzy również przesuwają się bliżej bramki przeciwników i za pomocą strzałów z półdystansu próbują dać nam bramkę. Jeśli mowa o zawodnikach ofensywnych, warto także zastanowić się, jakich zawodników potrzebujemy do tej taktyki. Skrzydłowi standardowo powinni być szybcy, a także muszą mieć wysokie takie atrybuty, jak: dośrodkowania i drybling. Środkowy pomocnik, który bardzo często rozpoczyna akcje naszego zespołu powinien charakteryzować się bardzo dobrą kontrolą piłki, gdyż ewentualna strata futbolówki może być prekursorem szybkiej kontry i niepotrzebnej straty bramki. Poza tym mile widziane są również dokładne podania oraz dość wysoki atrybut: wytrzymałość. Środkowy pomocnik bardzo często ma także okazje do strzałów z dystansu, więc jeśli ten atrybut będzie na wysokim poziomie będziemy mogli cieszyć się z bramek strzelonych z poza pola karnego. Najważniejszymi zawodnikami w ofensywnej układance wydają się być ofensywni pomocnicy, którzy nie dość, że często biorą się za rozgrywanie akcji, to również nierzadko próbują je także wykończyć. Powinni być więc bardzo dobrze wyszkoleni technicznie (kontrola piłki, drybling), a także nie obce muszą dla nich być tajne techniki wykończenia akcji. Ofensywni pomocnicy bardzo często będą toczyć zaciekłe boje z defensorami naszych rywali - powinni być więc także potężnie zbudowani, żeby w starciu bark w bark z obrońcą nie byli bezradni. Od wysuniętego napastnika będziemy wymagać dobrej gry głową, a także siły i skoczności, które nie dość, że pozwolą snajperowi walczyć z defensorami rywali o górne piłki, to także ułatwi napastnikowi zastawianie się i odgrywanie piłki do innych ofensywnie nastawionych piłkarzy.

Jako, że bardzo duża ilość naszych zawodników zaangażowanych jest w akcje ofensywne, dużym problemem wydaje się być postawa naszej defensywy. W tym wypadku zdecydowałem się postanowić na ścisłe krycie i wzmożony pressing, co sprawia, że tuż po stracie piłki piłkarze od razu próbują odebrać futbolówkę rywalom. Jeśli jednak naszym przeciwnikom uda się przedrzeć przez szybko atakujących ich naszych podopiecznych, w defensywie powinno czekać na nich dwóch środkowych obrońców, a także boczni obrońcy, którzy powinni już wrócić, jeśli brali udział w akcji ofensywnej. Użycie opcji: "pułapki ofsajdowe" sprawia, iż nasi obrońcy powinni być ze sobą bardzo dobrze zgrani, a także muszą charakteryzować się wysoką koncentracją oraz umiejętnością ustawiania się. Dobrze by było, gdyby nasi defensorzy nie byli typowymi "drewniakami". Zdecydowanie milej widziani są zawodnicy typu: Pepe czy Lucio, którzy nie dość, że świetnie spisują się w odbiorze piłki nie są skazani na porażkę z napastnikiem rywali w walce na szybkość.

W taktyce 3.A.5 zdecydowałem się postawić na rzuty rożne, które kiedyś na łamach naszej strony zaprezentował nam Kit070. W testach bardzo dużo bramek padało właśnie po stałych fragmentach gry i podczas wybierania egzekutora rzutów wolnych i rzutów rożnych warto zastanowić się dwukrotnie i powierzyć tę funkcję najbardziej odpowiedniemu zawodnikowi.

Testy:

Jak widać na zamieszczonych obrazkach taktyka 3.A.5 w testach spisała się znakomicie. Warto zauważyć, że w każdym klubie udało spełnić się oczekiwania mediów. Absolutnym fenomenem okazał się występ Arsenalu, który do mistrzostwa Anglii dorzucił jeszcze triumf w prestiżowym FA Cup, a gdyby nie gorsze wykonywanie jedenastek, popularni The Gunners sięgnęliby również po Carling Cup, gdzie w finale ulegli Liverpoolowi. Bardzo zadowalające są również wyniki Atletico Madryt oraz River Plate. Los Rojiblancos w lidze musieli uznać wyższość kilku lepszych drużyn, lecz odbili to w spotkaniach pucharowych. W Copa del Rey ulegli dopiero w finale świetnie dysponowanej Barcelonie, a w Pucharze UEFA pechowo zatrzymali się na półfinale, gdzie nie dali rady pokonać w rzutach karnych CSKA Moskwa. Piłkarze River Plate spełnili marzenia swoich kibiców i pewnie sięgnęli po mistrzowską koronę, a mazowieckie kluby - Polonia Warszawa i Dolcan Ząbki także spisały się dużo lepiej, niż tego oczekiwano. Wyniki, które osiągnęła taktyka 3.A.5 w testach sprawiają, że nie widać w niej wyraźnych wad. Ustawienie to świetnie poradziło sobie zarówno w przesiąkniętej pressingiem Anglii, a także w gloryfikującej piękny futbol Argentynie. Mam nadzieję, że moje dzieło zadziała również w Waszych rozgrywkach, czego Wam serdecznie życzę.

Autorem analizy jest Dr.Strange