Diabelska taktyka

Doskonała taktyka dla zespołów grających skrzydłami. Silna pozycja obu skrzydeł w prezentowanym ustawieniu wynika nie tylko z prowadzenia gry w ofensywie obydwoma flankami, ale również z powodu dobrej asekuracji na skrzydłach podczas zadań defensywnych.

Dużo gorzej prezentuje się środek boiska. Środkowi pomocnicy w ofensywie skutecznie rozgrywają piłkę i ściągają na siebie uwagę rywali, ale podczas obrony są praktycznie bezużyteczni. Zbyt duże różnice w nastawieniu pomiędzy napastnikami, środkowymi pomocnikami oraz środkowymi obrońcami sprawiają, że przeciwnik nie ma problemu z prowadzeniem gry w środku boiska.

Taktyka świetnie sprawdza się na szerokich i krótkich boiskach. W meczach u siebie spodziewajcie się znacznej przewagi w posiadaniu piłki tylko wobec równorzędnych i słabszych rywali. Silniejszy przeciwnik grający pressingiem z łatwością przechwyci wiele piłek podczas meczu. Dużo gorzej ustawienie spisuje się na wąskich i długich boiskach oraz w meczach wyjazdowych. Im bardziej ofensywnie gra przeciwnik tym trudniej będzie nam neutralizować jego poczynania, gdyż nie wszystkie nasze formacje są skoordynowane podczas zadań defensywnych.

Braki w grze defensywnej taktyka niweluje korzystając ze znanego już z innych rozwiązań wykorzystania środkowych obrońców podczas stałych fragmentów gry. Killer rogi zapewnią Wam kilka - kilkanaście bramek w sezonie (w zależności od ligi), ale i tak podczas gdy na wyjeździe będzie pod dużą presją przeciwnika.

Duża ilość krótkich podań wymaga od naszych zawodników dobrej techniki użytkowej szczególnie, że wymagamy od nich szybkiego rozgrywania piłki. Daje to jednak rywalom okazję do licznych przechwytów. Im większy pressing przeciwnika i im lepsza ich druga linia - tym więcej problemów będziemy mieli w defensywie grając tym ustawieniem.

Tm niemniej bardzo dopracowane ustawienia gry ofensywnej skłaniają do pochwalenia autora, szczególnie za pomysł z wykorzystaniem środkowych napastników jako graczy wspomagających drugą linię. Tym samym zyskujemy podczas prowadzenia gry drugą linię złożoną z sześciu zawodników, z których na pozycje bramkowe wychodzą z reguły skrzydłowi.

Wbrew dobremu samopoczuciu autora taktyka nie jest najlepszą w naszym dziale, ale gdyby dopracować liczne mankamenty w grze defensywnej z pewnością mogłaby do takiej roli aspirować.

Zalety:

• dobra asekuracja skrzydeł
• dobra gra w ofensywie
• wykorzystanie napastników do rozgrywania piłki w ofensywie
• killer rogi

Wady:

• zbyt duże luki w środku pola w grze defensywnej
• dużo niecelnych podań
• wysokie wymagania techniczne wobec zawodników

Autorem analizy jest Piotr Sebastian