Witam Was w drugiej części poradnika dot. indywidualnych poleceń taktycznych. W poprzedniej części omówiłem teorię, teraz zajmę się praktyką.

1. KOMBINACJE, CZYLI JAK TO WYJDZIE W PRANIU

Omówię teraz krok po kroku proces wyznaczania poleceń. Za przykład posłuży mi mecz Valladolid (moje) z Rayo Vallecano.

Krok 1, czyli bramkarz

Ustawianie poleceń zaczynam od bramkarza rywala. Zawsze ustawiam „Pressing: Zawsze" oraz „Odbiór: Agresywny".

Krok 2, czyli słaby punkt obrony

Taki słaby punkt nie zawsze istniej, ba, w najwyższej klasie rozgrywkowej rzadko go znajduje! Przez słaby punkt rozumiem obrońcę ze słabym opanowaniem i koncentracją. Gdy do tego dochodzą jeszcze słabe podanie lub gra z pierwszej piłki, to jestem w domu. W innym wypadku nie ustawiam pressingu. Niestety, nie udało mi się nikogo takiego znaleźć, więc screena nie będzie.

Krok 3, czyli analiza środka pola

W 3. kroku skupiamy się na pomocy drużyny przeciwnej. Najczęściej spotykam się z 3 pomocnikami - dwoma środkowymi i jednym ofensywnym lub defensywnym. Jeżeli defensywny pomocnik ma zadania wyłącznie defensywne (co można wywnioskować z atrybutów), to możemy go pominąć, chyba że dysponuje słabym opanowaniem i dryblingiem - wtedy można, ale nie trzeba, zastosować pressing. Dodatkowo można ustawić „Ścisłe krycie: Nigdy", aby odciążyć naszych zawodników. W prezentowanym meczu Rayo grało formacją 4-2-3-1 bez DPŚ. Mam zatem 3 pomocników do zneutralizowania. Wybieramy najsłabszego z nich.

Krok 4, czyli grajcie przez niego

Za najsłabszego uważam zawodnika z najniższą błyskotliwością, kreatywnością oraz podaniami. W tym przypadku jest to Alex Galvez. Staram się sprawić, aby ten zawodnik był zawsze pod grą, jednak jego partnerzy już nie. Jak to osiągnąć? Najsłabszemu zawodnikowi ustawiam „Ścisłe krycie: Nigdy", „Pressing: Nigdy", „Odbiór: Bez instrukcji", „Wymuś zagranie nogą: słabszą", a jego lepszym kolegom - przeciwnie. „Pressing" i „Ścisłe krycie" na „Zawsze", noga tak samo, a odbiór zależny od atrybutów.

Krok 5, czyli skrzydła

Pierwszemu ze skrzydłowych, Vierze, ustawiłem:

• „Ścisłe krycie" na „Zawsze", gdyż uważam, że mój prawy obrońca będzie w stanie go upilnować
• „Pressing" na nigdy oraz odbiór na delikatny, gdyż drybling jest jego mocną stroną, więc nie powinien móc go wykorzystać.
• Nogę na słabszą, gdyż nie wiem, jak będzie on grał, skoryguję to w przerwie

Z drugim postąpiłem prawie tak samo, gdyż obaj są do siebie bardzo podobni. Różnicą jest jedynie krycie, ale to wynika z poziomu mojego lewego obrońcy.

Przepraszam za brak screena, ale gdzieś mi go wcięło.

Krok 6, czyli napastnik

Tutaj problemu nie ma - napastnik, który jest słabszy od moich obrońców i teoretycznie powinni sobie dać z nim radę. Z powodu słabego dryblingu - agresywny odbiór.

Krok 7, czyli korygowanie

Podczas meczu ściśle kontroluję oceny rywali. Gdy któraś szybko rośnie - oznacza to, że instrukcje są źle ustawione. Tak było i tym razem i już po 8 minutach (stracona bramka) zmieniłem polecania dla skrzydłowych. „Pressing" zmieniłem na „Bez instrukcji", gdyż mieli za dużo czasu. Przeoczyłem wcześniej fakt, że obaj mają bardzo dobrą błyskotliwość.

Krok 8, czyli zmęczenie i urazy

Gdy tylko zauważę, że któryś z zawodnik rywala ma kondycję <70% lub doznał jakiegoś urazu, od razu ustawiam mu agresywny odbiór piłki.

Krok 9, czyli obserwowanie przeciwnika

Reagować trzeba na każdą zmianę przeciwnika. W tym przypadku ok. 70 minuty mój rywal dokonał dwóch zmian - zdjęto kontuzjowanego obrońcę oraz ofensywnego pomocnika, który grał piach. Pozycję przed napastnikiem zajął Viera. Dodałem do jego ustawień pressing. Jego miejsce na skrzydle zajął Castillo, który atrybutami bardzo go przypomina. Otrzymał zatem identyczne instrukcje.

Krok 10, czyli rezultat

Mecz udało mi się wygrać, ale to nie to jest najważniejsze w tym momencie. Statystyki tego meczu powiedzą nam, że - byliśmy groźniejszym zespołem, graliśmy agresywnie, odcięliśmy napastnika od dośrodkowań. Skupimy się na ekranie analizy.

W środku pola były trzy główne postacie - Alex Galvez, Baena oraz Saul. Chciałem uczynić z tego pierwszego rozgrywającego.  Wyszło w miarę dobrze - wykonał 64 podania, 50 celnych. Mimo iż grał wysoko, to ani jedno jego podanie nie było groźne. Jest to zawodnik raczej defensywny, ale zmusiliśmy go do grania wysoko (po atrybutach wywnioskowałem, że normalnie nie odchodziłby od linii środkowej).

Najwięcej podań wymienił Baena - większość była jednak niegroźna, przy bocznej lub środkowej linii. Tylko jedno jego podanie powędrowało w pole karne, ale większego zagrożenia nie było.

OPŚ został pozbawiony większości atutów. Udało mu się wykonać jedno dobre podanie, ale było to spowodowane złymi poleceniami dla skrzydłowych. Poza tym podaniem - nie istniał.

Później mamy skrzydłowych. Dzięki analizie ich najczęstszych pozycji wywnioskowałem, że Viera grał jako wysunięty rozgrywający (i przy okazji wychodził serce, przypadek?), a Bangoura jako schodzący napastnik. Chociaż instrukcji to nie zmieniło, to warto takie wnioski wyciągać.

Żaden ze skrzydłowych nie wykonał dobrego dośrodkowania (co udało się jedynie bocznemu obrońcy), żaden też nie zaliczył żadnego kluczowego podania. Bangoura strzelił jednak bramkę, co wynikło z błędu, o którym już pisałem. Po zmianie poleceń, skrzydłowi wyparowali.

Napastnik oddał jeden strzał, była to całkowicie nie groźna główka. Był całkowicie poza grą! Musiał nawet schodzić na własną połowę, a najwięcej czasu spędził przy środkowej linii boiska.

Podsumowanie

Jak widać, polecenia dały jakiś pozytywny skutek, choć był też przykład działania negatywnego, z którym sobie jednak poradziłem. Przy okazji zobaczyliście, że mylić się jest rzeczą ludzką ;)

Przed każdym meczem warto zrobić następujące rzeczy:

1. Wybrać najsłabszego pomocnika, od którego później wymusimy rozgrywanie piłki
2. Poszukać słabych punktów w obronie
3. Poznać typ skrzydłowych oraz sprawdzić, czy mogą oni grać na obu skrzydłach (czy będą się zmieniać)

2. PRZYKŁADY, PRZYKŁADY I JESZCZE RAZ PRZYKŁADY

Domyślam się, że dużo bardziej zainteresowałoby Was wyłączenie z gry Maty, Hazarda, Ibrahimovica, Aguery czy innego Davida Silvy zamiast jakiegoś Saula, o którym prawdopodobnie słyszycie pierwszy raz w życiu. Musicie jednak wybaczyć, bo taki akurat miałem mecz w kalendarzu. Nie oczekujcie wszakże, że zaprezentuje Wam niesamowite wyniki mojego Valladolid, bo takimi się pochwalić nie mogę. W przykładach, które zaprezentuję za chwilkę, mamy już dużo lepszych i bardziej znanych zawodników. Tych przedstawiać nie będzie trzeba. Przepraszam, że opiszę je mało szczegółowo, ale najzwyczajniej nie pamiętam dokładnie, co ustawiłem pojedynczym zawodnikom jakiś czas temu. Nie chciałbym wprowadzić Was w błąd, więc opiszę tylko skutki. Postępowałem według metody opisanej wyżej i  w poprzedniej części.

1. ARSENAL - CHELSEA (1:2)

Mecz z Chelsea jest idealnym przykładem, że choćby nie wiem jak dobrze przygotować się do meczu, to i tak można go przegrać. Nie będę się tu wyżalał, bo to nie o to chodzi. Przejdźmy do ekranu analizy.

POMOCNICY

Zacznę od Maty. Na załączonym obrazku widać, ze Hiszpan wykonał całkiem sporo podań, ale gorzej było z celnością, o braku zagrożenia wynikającego z tych podań nie wspominając.

Rozgrywać miał Essien. Wypadło to średnio, głównie za sprawą Lamparda, który ma wyśmienite atrybuty mentalne (determinacja 18, pracowitość 17, waleczność 14). Tak czy siak, Essien pewnie i tak wykonał więcej podań, niż gdybym zostawił go i jego kolegów bez jakichkolwiek instrukcji.

SKRZYDŁOWI

Skrzydłowi, Hazard i Oscar, zagrali przeciętnie. Zacznę od Brazylijczyka, który wykonał 5 podań do przodu, z czego 2 przy linii środkowej. Oscar jest jednak świetnym zawodnikiem i jedno z jego 3 ofensywnych podań (liczę te z odległości <40 m od naszej bramki) zakończyło się bramką. Podania Hazarda to katastrofa, tylko 59% skuteczności. Skrzydłowi wykonali 9 wrzutek, 0 celnych. Dodatkowo Hazard został zepchnięty na swoją połowę!

NAPASTNIK

Eto'o zagrał przeciętnie. Oddał jeden strzał i zdobył jedną bramkę. Sytuacja była komiczna, bo piłka po strzale Lamparda odbiła się od pleców Hazarda i uderzyła w słupek. Pech chciał, że spadła prosto pod nogi Kameruńczyka, który wbił ją do pustej siatki.

2. ARSENAL - JUVENTUS (3:0)

Za drugi przykład posłuży mi mecz fazy grupowej LM z Juve.

POMOCNICY

Na najsłabszy punkt pomocy wybrałem Pogbę. Francuzowi rola rozgrywającego bardzo się nie podobała, mimo iż miał na to dużo miejsca. Podawał rzadko i źle, co skończyło się zmianą w 54. minucie. Nie powinno dziwić 84 podań Pirlo. Jest to zawodnik świetny, silny mentalnie, a w dodatku wraca głęboko, więc mógł w spokoju wymieniać podania. Najwięcej podań zaliczył Vidal, nie niepokoiło mnie to jednak, bo Chilijczyk nie zbliżał się nawet do pola karnego.

NAPASTNICY

Napastnicy zagrali fatalnie - tylko dwa celne strzały Llorente, 0 celnych Teveza. Choć z obrazka wydaje się, że były to bardzo groźne sytuacje, to zaręczam, że wszystko było pod kontrolą.

Jeżeli kogoś to interesuje, to w rewanżu Juventus zagrał tak samo, a my wygraliśmy 1:0.

3. PSG - ARSENAL (1:2)

Bardzo żałuję, że gdy rozgrywałem ten mecz, to nie miałem w planach tego poradnika. Gdyby tak było, pokazałbym Wam jak wielka jest różnica między dobrze ustawionymi poleceniami, a źle dobranymi wskazówkami dla piłkarzy.

POMOCNICY

Pod względem atrybutów najsłabszy na boisku był Rabiot. Postanowiłem zatem, że przez niego grać będzie PSG. Młody zawodnik nabił na licznik 61 podań - najwięcej ze wszystkich graczy PSG, czyli tak jak chciałem. Źle ustawiłem jednak polecenia dla jego kolegów oraz dla niego samego. Nie pamiętam już, co ustawiłem źle, bo grałem to jakiś czas temu, ale do przerwy Rabiot miał bardzo wysoką celność podań oraz dwa kluczowe dogrania! Po przerwie i skorygowaniu wskazówek grał zdecydowanie gorzej. Błąd zatem naprawiłem.

SKRZYDŁOWI

Obaj skrzydłowi Paryżan myśleli raczej o zdobywaniu bramek aniżeli dośrodkowaniach. Do 6 ich jednak zmusiliśmy i 6 razy odzyskaliśmy piłkę.

Najgroźniejszym graczem PSG był Cavani. Urugwajczyk znalazł się w 3 groźnych sytuacjach (2x w pierwszej połowie i raz pod koniec meczu). W jednej groźnej sytuacji znalazł się też Ibra, ale to wynikło z błędu Koscielnego, który minął się z piłką.

3. PODSUMOWANIE

Moim zdaniem trzy przykłady wystarczą, gdyż nie chciałbym Was zanudzać. Opisany tutaj sposób po kilku meczach staje się rutyną i ustawianie poleceń nie sprawia żadnego problemu. Nie zawsze przynoszą one idealnie taki skutek, jaki zakładaliśmy, ale zawsze coś dadzą (o ile je dobrze ustawimy). Pamiętajcie! Nie bójcie się zmieniać ich w trakcie meczu, bo nieraz może Wam to uratować skórę!

Kontakt z autorem: